Are you hiring a designer for their knowledge of WordPress functions or Photoshop filters, or are you hiring them for their understanding of human nature—i.e. user experience, interaction design, usability, psychology?
40360 items (30509 unread) in 36 feeds
Familie
(926 unread)
NetlashCollegas
(3057 unread)
NetlashStagiairs
(346 unread)
Fun
(19839 unread)
Are you hiring a designer for their knowledge of WordPress functions or Photoshop filters, or are you hiring them for their understanding of human nature—i.e. user experience, interaction design, usability, psychology?
It’s easy to get fooled into thinking that you’re serving the client. It may seem so because they sign the checks, but really great clients have the same needs as the audience. It’s good business to give people what they want in a way that they want it.
“Dear UI designers everywhere. Stop using floppy disk icons for save. Too many people have no idea what it is now.”
Waarheid of niet?
Good question! The floppy disk icon is an idiom, not a metaphor. It doesn’t matter that we’re no longer writing files on 1.44MB 3.5″ disks. It doesn’t matter that many users don’t even know what a floppy disk is. What matters is that users associate the icon with saving.
Constante bron van inspiratie.
This deck brings together insights from psychology and human behaviorinto an easy reference and brainstorming tool.
A roll up of the Twitter conversation about UX benefits of mobile Web. With great salvo at the end from @grigs
Nieuwe lectuur, na een weekendje barcelona,
voor de komende weken.

Online diensten die ik niet meer verleng in 2011:
MobileMe: ondanks de gelikte interface en naadloze integratie is me.com volledig overbodig geworden. Vooral de trage synchronisatie van idisk is een doorn in het oog. Bovendien is “find my iphone” nu gratis voor je iphone 4 device.
Waardig alternatief voor Mobile me: een gratis Google Apps account in combinatie met een betalende dropbox account.
Flickr: Ook flickr hinkt achterop op enkele vlakken en overbodig. Een combinatie van Instagram voor mobiele shots en facebook voor albums is een waardig alternatief.
The findings are very interesting and go against the general trend of simply accepting usability of user interfaces as something completely beneficial to the user. Indeed, the opposite thing happened. People using the more difficult interfaces tended to perform better, were less fazed by distractions and were found more likely to transfer their skills to new interfaces or tasks.
Komt gebruiksvriendelijkheid aan de gebruiker altijd ten goede?
Jeremy Girard over websites openen in een nieuw venster:
“Thinking of the browsing experience as a linear timeline is a very simple concept to grasp. You start on one page, you click to another, and another and another. The ‘back’ and ‘forward’ buttons allow you to go in those respective directions on that linear timeline. You want to go back to the page you started from? Just click the back button until you get there!”
Mensen verwachten dat je website gebruiksvriendelijk is. Onbewust, niet bewust natuurlijk. Net zoals een slecht interface design extra in het oog springt – is dat ook zo voor ongebruiksvriendelijke websites. Geen haan die zal kraaien als je website gebruiksvriendelijk is, mensen verwachten gewoon dat iets “werkt” en is afgestemd op de eindgebruiker.
Èn toch wordt usabilty maar al te vaak gezien als “nice-to-have”. Wat is een idee, concept of strategie waard als het eindresultaat niet gebruikt kan worden door je doelgroep? Usability mag niet iets zijn dat je weg laat bij gebrek aan tijd of geld.
Een twijfel punt voor mezelf; verwachten mensen een mooie interface of eerder een gebruiksvriendelijke interface? Of net omgekeerd? In een perfecte wereld heb je ze natuurlijk allebei.
Impact genereer je door een samenspel van verschillende factoren; is usability bij jouw werkgever één van die factoren?
In Apple Mail, to delete an unread item, swipe right across the unopened mail and a dialog appears, allowing you to delete the item. Open the email and the same operation has no result. In the Apple calendar, the operation does not work. How is anyone to know, first, that this magical gesture exists, and second, whether it operates in any particular setting?
Een heel herkenbaar probleem. Zijn de huidige “gestural Interfaces” een stap terug op vlak van usability?
In alle geval; werk genoeg voor usability mensen.

- Ook op het web worden we indirect gestuurd en verleid.
Jij als web designer kan daar ook op inspelen.
“We hebben al een basis voorstel aan de klant gedaan”
- Waarom weet ik van niks? Usability is net waar ik mij sterk in maak.
“Euh …”
Opportuniteiten – ik had er vorige week nog mee lopen uitpakken op een presentatie voor 6′de jaars multimedia. Met een glimlach vertelde ik toen:
“De komende 45 jaar moet je opportuniteiten creëren en ten volle benutten”.
Nog geen week later was mijn eigen vuistregel vergeten. Veel mensen (dito mezelf) gaan er al te vaak van uit dat ze ingeschakeld zullen worden voor datgene waar men goed in is. De realiteit is helemaal anders en vaak voelt zoiets aan als “opzij geschoven worden” – met een hoop frustraties en weinig werklust als gevolg.
Wat voor jou vanzelfsprekend is, is dat niet voor je collega. Iedereen heeft zijn focus, remember? Elke deel specialiteit binnen het internet wereldje is heel overlappend. Zolang het project niet stilstaat is er voor de meeste mensen ook geen probleem.
In een grote groep mensen moet je constant anticiperen op wat er rondom jou gebeurd. Er worden geen handjes vastgehouden of poëzie boekjes rondgegeven met jouw focus – evangeliseer zelf.
Ga er van uit dat niemand weet wat jij kan en wanneer ze jou moeten inschakelen.
Iedereen kent ze wel – dé powerpoints met daarin een prachtige set aan wireframes. Klikbaar, bruikbaar, overzichtelijk? Dat niet.
Maar zeg eens: wat is jullie wireframe tool bij uitstek? Ik ben er lang nog niet uit en wil nog even onpartijdig blijven.
Het moet werken op Mac OSX – natuurlijk.
Mijn Laeken University presentatie, of beter: interne Proximity BBDO presentatie over Usability.
Bedoeling? Het begrip usability tastbaarder maken voor zowel Account- als Project managers.
“Hick’s Law: The time it takes to make a decision increases as the number of alternatives increases.”
Control, door Joshua Brewer op 52 Weeks of UX.
SVA – of voluit – School of Visual Arts organiseert deze zomer haar “Summer intensive in interaction design”. Elke dag, gedurende 1 maand, een avondopleiding in een specialiteit naar keuze.
Van Interaction design tot Data visualisation - én de SVA opleidingen zijn zeker niet van de minste.
Zo’n opleidingen & initiatieven mis ik hier in België. Misschien een goed idee als zomer-editie voor Netlab?
Google Search nu ook met virtual keyboard:
Our virtual keyboard allows you to enter the precise search terms you want, regardless of the language keys on your physical keyboard. It can be helpful for people who use one of the many non-Latin script-based languages that require special characters such as Arabic, Greek, and Thai.
Gewoon, op google.be
Vergeet lange briefings, presentaties & inspiratie meetings. Vroeg of laat krijgt iedereen wel te maken met job labels. Alles zeggend voor accounts, project managers en klanten maar ondertussen niets zeggend voor de persoon die het project moet uitvoeren.
Hier is mijn top 3 van job labels:
You’ve go the picture, aanvullen wie aanvullen kan!
Good web designers are stock brokers of screen space. Their awareness of this hidden exchange is inextricably linked to their skill in visual communication.
I certainly don’t read books quicker than I did 5 years ago. How is it that we’re suddenly able to process more ‘stuff’ at once?
DigitalMash – over waarom extra pixels (cfr hogere schermresoluties) niet mag leiden tot extra (overbodige) content.
Menig usability aanhanger voorziet al langer dan vandaag een broodkruimel op de gepaste plek in een website.
Boxes and Arrows schrijft in één van hun laatste artikels over “Super-Powered breadcrumbs”;
“Browse and Search work best in tandem… the best finding interfaces achieve a balance, letting users move fluidly between browsing and searching.”
Hier bij Proximity maken al enkele websites gebruiken van deze zogezegde “Super-Powered breadcrumbs“.

Bedoeling is om browse & search in complexe situaties te combineren in 1 interface. De breadcrumb werkt op deze manier zowel ondersteunend, voor de informatie architectuur, evenals als een alternatieve manier om informatie verfijnen.
Lees het volledige artikel er zeker eens op na.
Adaptive Path steekt de oceaan over en start met een tweede kantoor in Amsterdam, een sterk signaal naar de Europese markt toe.
The opening of our Amsterdam studio is the culmination of almost two years of work. The idea to open up shop in Europe has been around for at least twice as long. It’s always made sense. We have (and have had) a number of clients there and it’s a popular venue for our public events. Plus, it shares a lot in common with the homes of our other studios — San Francisco and Austin, although Amsterdam has a lot more ash cloud. When the time came to look at potential European locations, Amsterdam was immediately on the short list. After a rigorous vetting process, it (not surprisingly) came out on top. We’re thrilled to announce that we’re now open for business.
Adaptive Path, met Jesse James Garrett als CEO zijn geen onbekenden op vlak van UX, interfaces, Content strategy, …
Zeker van nabij volgen dus.
De Artueel blog loopt op zijn einde, of toch op de vertrouwde url blog.artueel.be. Na bijna een jaar doodse stilte heb ik eindelijk terug de goesting en energie om regelmatig iets neer te pennen.
De dingen die mij 3 jaar geleden bezighielden, toen ik deze blog startte, houden mij nog steeds bezig. Met een nog grotere intensiteit.
Vanaf heden kan je terecht op artueel.be – de voorgaande artikels zijn terug te vinden op v1.artueel.be. De weinige lezers die deze feed nog heeft mogen gerust mee verhuizen naar het nieuwe adres, jullie zijn meer dan welkom.
Chapeau in de eerste plaats, voor wie tot nu is blijven volgen.
Na bijna een jaar van stilte pik ik langzaam maar zeker terug de draad op. Opnieuw met volle goesting schrijven over wat mij dagdagelijks bezighoudt, ik heb er zin in.
Artueel.be wordt de nieuwe stek van mijn blog. Trouwe lezers passen dus best het feed adres even aan. De voorgaande, 409 artikels, hebben een plekje gekregen op v1.artueel.be.
PS: In afwachting van een nieuwe wordpress theme, maak ik gretig gebruik van de default wordpress theme. Trouwens, in hoeverre lezen mensen nog artikels buiten hun RSS feed? Ik alvast wel, maar een nieuw design zal toch op zich laten wachten. Schrijven & delen is de focus momenteel.
Soms heeft een mens vanalles te doen. Van uw dagdagelijkse job, tot nog verder werken na uw uren om daarna nog een aankomend chiro kamp in goede banen te leiden. Afwisselend, dat wel maar evenzeer ook vermoeiend. Straffe verhalen, of beter hypes als Kimberly maken alles eens zo relatief.
De grote vakantie staat voor de deur, inclusief goed weer in ons Belgenland. Elk jaar lijk ik te vergeten wat mij zo tegensteekt aan de zomerperiode: de traagheid waaraan iedereen functioneert. Alles gaat trager, minder snel – beslissingen worden uitgesteld, afgespraken niet nagekomen. De snelheid waaraan alles verder bolt is amper noemenswaardig.
De zomerperiode staat garant voor extra lange dagen, lang licht – de nachte als enige korte verkoeling. Hoe langer de dagen hoe langer er gewerkt zou worden maar niets is minder waar. In de zomer lijkt alles en iedereen zijn dag in te korten tot 1 uur werken en 7 uur aanwezig zijn.
Het is allemaal overdreven, ik weet het – maar alles lijkt zo traag vooruit te gaan…
Praktisch elke twitteraar zal ondertussen wel van spymaster gehoord hebben. Een online game die steunt op twitter voor in- en output. Vooral die output, onder de vorm van notifications, wordt door veel mensen niet gesmaakt – en terecht. Op bepaalde momenten ging het in mijn twitter stream enkel en alléén nog over (geautomatiseerde) spymaster berichten, vervelend en ook weinig boeiend voor mijn followers.
Het concept, het idee opzich is wel leuk. Vernieuwend voor een stuk, zeker omdat het bouwt op twitter maar wel vergelijkbaar met andere social games Ala Mob Wars. Maar wat mij zo verbaast is het gebrek aan een mobiele versie van de website. (Probeer de huidige website maar eens te openen op je iphone)
Laat mobile nu nét datgene zijn wat binnen de huidige gameplay zeker een meerwaarde had kunnen betekenen, misschien zelf met specifieke missies als je langs je gsm toestel het spel speelt. Vertrekkende vanuit het idee dat je wendbaarder bent met een gsm toestel kan je wel leuke missies verzinnen. Al was het een “simpele” html website die geoptimaliseerd is voor mobile phones – het hoeft niet altijd een native app te zijn.
Maar, mobile of niet mobile, de game opzich zal niet heel veel veranderen . Pietel vat het perfect samen in minder dan 140 karakters:
Spymaster, tijd voor “invite and opt out” Game is teveel herhaling en te weining game play
De persoon die mij in Spymaster gelijk met de grond weet te maken, krijgt van mij een fris pintje. Sociaal hé.
In koppen XL ging het vanavond over topkoks en superchefs in Engeland. Men had het over de topkoks die wij de dag van vandaag kennen en hoe ze bekend zijn geworden. Meer specifiek: hoe (nationale en daarna internationale) televisie hun carriere een serieuze stamp vooruit heeft gegeven. Op televisie komen is hun ultieme doel; eerst als gastspreker, om dan uiteidelijk zelf een eigen show te hebben
Een eigen show, met veel kijkers & veel mensen die geld zien rollen. Maar op TV kom je natuurlijk niet zomaar, daarvoor heeft men een manager nodig. Iemand die nog meer mensen kent. Dé juiste mensen binnen een juiste omgeving. En dan is het wachten op het gepaste moment, tot wanneer er iemand “ja” zegt, met de onzekerheid dat je als kok niet eens je ding kan doen.
Er kwamen veel verstandige mensen aan bod. Mensen met kennis van televisie, PR en die omgaan met het drukke media-wereldje. Maar van alle personen die aan het woord kwamen was er niet 1 die het internet als een medium naar voren schoof als mogelijke, additionele piste. Allemaal heel traditioneel – televisie, radio en niks anders.
Waar op televisie komen zeker zijn nut zal hebben bij een bepaalde groep mensen, kan ook internet een eerste test zijn. “Wat werkt en wat werkt niet?” Geen lobby werk, geen overhead aan mensen om ergens binnen te geraken en op de beeldbuis te komen. Een website, een youtube account, een script en een camera – meer heb je niet nodig.
Op internet is er geen lobby werk nodig. Goede content wordt beloond, slechte content afgestraft. Directe interactie met je kijkers – geen lichtbak met éénrichtingsverkeer, wel conversaties: mensen die spreekwoordelijk applaudisseren maar evengoed ook mensen die boe zullen roepen. Het aantal kijkers dat je in één slag kan bereiken beperkt zich niet tot de kijkers van BBC2 of Channel4 – neen, je trekt het direct open naar heel de wereld. Voor iedereen – out in the open.
Het kan een eerste test zijn. Het kan zelf voor een versnelde doorstart zorgen op televisie. Er zijn genoeg “internethelden” die daarover kunnen getuigen. En dan stel ik mij de vraag; waarom is het ultieme einddoel ook televisie? – hoelang zal dat verhaal nog blijven duren? Het is geen opgaande vergelijking, maar mensen als Seth Godin of Rands in Repose ken ik uitsluitend van internet en Seth zijn boek. Ik heb hen nog nooit hier op televisie gezien. En dat hoeft ook niet.
De boodschap, hun bedoelingen komen nu veel directer en duidelijker over.
Steeds meer en meer mensen zijn actief in het social media gebeuren, websites (of beter platformen) als facebook of netlog zijn niet enkel meer voor de jeugd – iedereen neemt deel & heeft wel iets zeggen. Facebook en netlog zijn slechts twee spelers in het drukke social media landschap.
Ook websitebouwers en bijgevolg ook hun klanten kennen een mentaliteits wijziging: verspreid je inhoud op alle geschikte kanalen en dat terwijl we vroeger onze eigen geschreven content veel minder spontaan zouden verspreiden en delen. Iedereen is ondertussen wel vertrouwd met de “share this” buttons op heel wat websites, of de facebook login integratie die steeds meer opduikt.
Een website alléén is niet meer goed genoeg. Er is instroom nodig vanop verschillende lagen. Waar SEO vroeger aanschouwd werd als een nice-to-have, is dat vandaag eerder een standaard – een standaard binnen een globaal communicatie plan waar social media hopelijk een gefundeerd een plaatsje in krijgt en niet zomaar een losbannig initiatief dat gedoemd is om te falen.
Al bovenstaande evoluties hebben veel gevolgen; 1 gevolg daarvan zijn de conversaties rond je merk (of rond jou als persoon). Conversaties spelen zich niet langer af op eigen terein maar evengoed op facebook of twitter. Mensen delen iets binnen hun netwerk, andere mensen reageren en geven hun mening – waardevolle informatie die zich niet op jouw website bevindt maar wel op het internet, “out in the open”. Het feit dat mensen binnen hun eigen vertrouwde omgeving informatie delen & reageren maakt alles eens zo interessant.
Bedrijven, websitebouwers en vooral de klant moet zich bewust zijn van deze evolutie. Wie een duidelijk beeld wil van “wie wat zegt” over je merk moet weten dat er meer is dan enkel je website en websites van derden – zeker als je aanmoedigt om inhoud te delen naar social media platformen. Waar je vroeger “brandjes” kon detecteren door gewoon comments op een artikel te lezen, kan de conversatie zich nu ergens helemaal anders afspelen – denk maar aan de facebook groep tegen de té duren prijzen van kinepolis. Het realtime gegeven zal een belangrijke rol beginnen spelen, de social media trein raast niet aan 100 km/h maar wel aan 300km/h.
Reputatie management zal er niet makkelijker op worden. Maar wat we er uit zullen leren maakt dat zeker de moeite waard.
PR, of Public Relations – een interessant gegeven voor veel bedrijven, zeker in tijden van crisis. Goeie, strakke communicatie, iedereen op dezelfde lijn krijgen, hetzelfde verhaal spreken. Geen verwarring.

Gisteren kon ik dankzij communicatiemannen een lezing meepikken over PR. Het evenement ging uit van BPRCA. Keynote spreker was Lou Capozzi, President ICCO en werd aangevuld door een uiteenlopend panel met o.a Adrian Martorana, Roberto Zangrandi, Paul Broeckx en Christopher Burghardt.
Mijn notities zijn “spoorloos” verdwenen, maar @dietervanesch zorgde voor live twitter coverage.
information is not longer discrete and cant any longer been held only inside – case fortis #bprca
not everybody loves succesful companies – case ab inbev #bprca
the biggest brand driver for Hoegaarden was its heritage. that was certainly a big mistake of inbev when they decided to move the beer #bprca
never do anything you cant measure – case ab inbev #bprca
admitting a failure and moving back to Hoegaarden helped our corporate identity in belgium – case ab inbev #bprca
Vooral Adrian Martorana kwam sterk uit de hoek, mede “dankzij” zijn ervaring als hoofd van communicatie bij Fortis. Adrian toonde aan hoe kleine geschillen intern kunnen uitgroeien tot extravagante communicatie blunders.
Collega’s – iedereen heeft ongetwijfeld collega’s, mensen waar je dag in dag uit mee samenwerkt. Iedereen met zijn eigen specialiteit, zijn eigen doelstellingen maar uiteindelijk is er altijd 1 gemene deler: goed zijn in wat we doen met het totaalplaatje in het achterhoofd.
Mijn werkervaring beperkt zich tot 2,5 jaar – vergeleken met “Ne senior” is dat peanuts. In die twee jaar ben ik al op veel verschillende plaatsen geweest. Verschillende plaatsen, voor telkens verschillende taken; van design tot slicen, tot advies geven & mee brainstormen. Los van de jobinhoud is er telkens 1 constante: dé collega’s.
Collega’s waar je mee kan lachen, op kan roepen als het tegensteekt, mee kan vieren als het goed gaat – collega’s waar je professioneel iets mee op poten kan zetten. Synergie. Je deelt tenslotte meer dan de helft van je week samen met je collega’s; van stress momenten tot situaties waarvan je denkt dat een project gedoemd is om te falen. Intense, weliswaar professionele, momenten.
Boulevart heeft recent afscheid moeten nemen van twee collega’s, twee directe collega’s. Elk hun eigen weg, een volgende stap in hun carrière – nieuwe uitdagingen, nieuwe collega’s, nieuwe omgeving. Alles nieuw.
Alles en iedereen is vervangbaar, wordt er vaak gezegd, en in eerste instantie is dat ook zo. Maar iemand zijn persoonlijke input, waarden, visie en overtuigingen, dat is minder makkelijk vervangbaar.
En net die persoonlijke invalshoek is iets wat ik erg kan appreciëren in collega’s. De manier waarop we als mens een uitdaging benaderen en hoe we er mee omgaan.
Er is heel wat tijd verstreken tussen nu en mijn laatste blogpost. Voornaamste reden is de nieuwe boulevart blog waar de afgelopen weken heel veel energie in gekropen is. Het was al langer tijd om onze oude boulevart labs een update te geven; een platform dat ons toelaat om goed en duidelijk te communiceren in een hedendaags kleedje, zonder ons vast te pinnen op 1 bepaalde lay-out.
In mijn vorige Bar Camp Gent presentatie had ik het over “what web designers could learn from print designers” – met als belangrijkste punt: schenk meer aandacht aan de vorm van je inhoud! Mensen als Jason Santa Maria zijn zeker een bron van inspiratie als het op “design your content” vlak aankomt.
Met mijn presentatie in het achterhoofd, startte ik een goede twee maand geleden met het uitteken van de eerste ruwe krijtlijnen om uiteindelijk tot het huidig resultaat te komen – ik spreek bewust niet over eindresultaat want het is iets wat nog zal moeten evolueren op zowel design als inhoudelijk vlak.

De onderliggende xhtml/css code (evenals wordpress) laten toe om voor elk artikel een passende lay-out (kleur, compositie, … ) te bepalen. De basis van de blog blijft altijd gerespecteerd maar wel met voldoende vrijheid om voor elk artikel net dat ietsje meer te voorzien. Een uitdaging op veel verschillende vlakken, zeker omdat het een corporate blog is met verschillende auteurs. Design en inhoud moeten gestroomlijnd worden om een carnaval te vermijden. Hoe we dit concreet aanpakken is voer voor een volgend artikel.
Feedback is zeker welkom!
It has been 34 day since my last blog post, shame on me because there are a lot of interesting things I should have blogged about. The last few weeks I have been quite busy working on some internal projects for boulevart & online strategy for some of our
shiny new clients.
To me, the strategic part is the most interesting part, the current economic situation offers interesting opportunities for “smaller” firms – more on that later!
Oh and one more thing: from now on I’ll be blogging in dutch again. Switching to English was a bad choice because most of the time it just puts an extra barrier. Occasionally I might write a particular blog post in English if I want to reach a broader audience – consider those articles as exceptions.
Or as Johan puts it:
Dat heeft alles te maken met vlotheid, schrijfstijl, en snel kunnen publiceren wat je denkt. Een vreemde taal zet een extra barrière voor zowel schrijver als lezer.
As an individual, you’re seeing 10% of the organizational drama your manager is seeing. I know it’s intriguing to get the full story, but again, it’s often none of your business, and it’s not your job. As a manager, you get front row seats for all of the drama in all its messy glory.
* Excerpt from Rands in Repose
And that’s what bothers me sometimes: not seeing (or knowing about) that other 90% – cause in some cases – you will need to know the complete story, especially when you need to make certain decisions.
Joshua Porter interviews Amy Jo Kim - resulting in a lot of useful information;
I see a game mechanics working well on sites like YouTube, Yelp, Twitter, and Flickster.
YouTube has done a brilliant job of making the overall experience feel game-like, without turning the site into a traditional game
Online reputation is basically a multi-player gaming system that involves Social Points (points awarded by other players, rather than by the system).
Make sure to not miss out on this one!
“Excuse me, could I borrow 5 minutes of your time?” - A question we all regularly get & more important: often while working. I don’t know about you, but 80% of my time I’m sitting behind a desk, working on my computer. Did you read the verb “work” in my last sentence? To me, working means I’m busy with something - concentrated - in a constant flow of preforming certain tasks to get my job done.
I started working almost 2 years ago - ever since I’ve seen a lot of different workplaces; small rooms, big rooms, lots of people, few people, noisy, calm … - I can live with that, in fact, I love working in a workplace that’s open with & lots of people around me. It gives me energy - that’s a good thing.
But there’s always one thing that disturbs me: when someone interrupts my work, my flow. I hate it when people come standing next to my desk, asking me questions - “borrowing 5 seconds of my time”. When you go to someone’s desk - asking him a question - you should think of the following remark: something that does takes 5 second of your time, does not necessarily takes 5 second of my time.
I have to stop what I’m doing, think about your question, perhaps even answer your question. Maybe you want to show me a website, or some other stuff - all related to your question. Those 5 seconds just became 10 minutes. Continuing where I stopped, isn’t always that easy. Depending on what I’m working on - I can’t always instantly make the switch, or continue afterwards.
I’m concentrated - there’s a certain vibe, flow while I’m working. It keeps me going, it keeps me focused.
I know - some questions are urgent & you sometimes need answer instantly. But when something’s not urgent you could send me an e-mail, asking me your question. Perhaps ask me when you can come over to discuss.
If you want your question to be taken seriously - this is for you. If you are on the other side of the fence: share it.
Sidenote: This could rather be something personal - maybe you don’t mind all of the above. But I find it rather annoying when I get interupted all the time.
It doesn’t always have to be the American’s when talking about how we should design our content. Wolfr really created something remarkable of his best of 2008.

No plain & boring lists - instead he created something that is fun to read and a beauty for the eye. I hope that 2009 will bring more initiatives like this.
We are almost there - 2009. Just a few more weeks and we can replace the eight with a nine. In times where change happens, I’m also changing some things in 2009 - starting with what I like & do the most: my work.
No, I’m not switching jobs. Instead, I’ll be focusing more on what I believe in & what I said in my Barcamp Ghent presentation - 2009 will be all about focusing; the things I won’t read, the things I will say no to.
In 2008 I paid too much attention, to practically, everything - with as result: a fucking mish-mash inside my head. The last few weeks I’ve been cleaning up my feed reader, said no to some projects & made some people angry - all set for 2009,
ready for that brand new year with plenty of opportunities.
My presentation that I gave todat at Barcamp Gent; “What web designers could learn from print designers”.
What web designers could learn from print designers View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: design web)This presentation is about what we (as web designers) could learn from print designers.
This presentation covers; typography, white space, composition, thinking bigger, visual language and other practical design tips.
You can also download the presentation as a PDF file.
Big thank you to all the people who attended my presentation - see you all on the next barcamp!
For those that are not following me on flickr; I’m sick at the the moment. That means;
Staying home & not doing anything - this ain’t me - it drives me crazy. Luckily enough, I now have plenty of time to work on my Barcamp Gent presentation.
Besides working on my presentation I’ve added some of my “old work“ on Veerle’s 20th Century Web Sites flickr pool - have a look (don’t laugh!).
What have I been up to? The last few weeks have been quite busy. Some of you might have seen I’m currently enforcing ogilvy’s interactive team for serveral projects. To wrap things up; cool people, with great knowledge and lots exiting projects.
Besides “work”, I haven’t been busy with other projects worth mentioning, at least not yet!
So my dear blog readers - what have you been up to?
Andy Rutledge on “the web and the economy we’re entering”.
Those designers who also understand front-end development, CMS integration, and scripting will do best. Unprepared and unprofessional freelancers will do very poorly during this time.
Yes - I design websites & I slice them. I care about every detail, every pixel. Being the designer & slicer at the same time is something I strongly believe in.
Note; by slicing I mean “front-end development; xhtml, css, javascript, …”
Being process-oriented, not product-driven, is the most difficult skill for a designer to develop.
Being process-oriented means:
Every time I start designing a new website and it’s not working out the way I want - my first thoughts are always “quit it, start over, this ain’t right”. At that very own moment it would feel right to trash your design or not to finish it, why put more effort in it?
But, even it is not working out, you should try to finish the design with the same thoughts & energy you started it. Don’t trash it, just look at it as your first idea that didn’t work out. Ask yourself the question “why isn’t it working out” - which elements are making this design crappy?
When you’ve anserwed these questions, you can start working on a solution. (startover, realign,…)
Repeat after me: input elements should look and behave like input elements - that sounds easy, and yet so many websites are doing it wrong. Wrong as in; design overkill.
Fine by me if you want to design a submit button, textfield or any other input element - as long as it still looks & behaves like one. Visitors instantly need to recognize that textfields are textfields and that there is a submit button at the end of the form.
Lets start with two bad examples;

* Funky shapes but the <textfield> looks more like
a design element instead of something functional.

* Notice the oversized submit button on the right
To conclude everything, here’s a good (belgian made) example;

* Plain & simple - very usable.
It appears that with all the different CSS goodies we have, people start designing/styling almost everything - and that’s not always a good thing. Try to keep it simple - focus on the user and the way they will use your web form.
Don’t be ashamed to use browser default styled form elements - they’re here to help you & your visitors.
Some interesting read on form design:
The people at AIGA just released a booklet extension of the “Why design?” brochure.
Growth, we all have learned, is no longer automatic. The past has less to teach us than we need to know. Consumers are jaded, markets fragmented and disposable dollars scarce. Risk is everywhere, and pressure produces rigidity, making it difficult to try new things. More than ever, time is our enemy…
You can download the updated brochure for free at AIGA’s website.
In “Accessibility In Suit And Tie” Bruce Lawson talks about how accessibility and corporate organizations don’t always go hand in hand. One thing that really caught my attention after reading the article was “Educate your content providers”.
A website is all about content, content that not only targets your audience but also fits your website. More important: the content needs to be written for the web. By “written for the web” I mean: readable, scan-able - the right content on the right place. Not just to copy-paste your latest (offline) brochure.
E.g: When a visitor is on the “products” page: there needs to be info about your products. It’s that simple.
While we often blame the customer for delivering poor content (to many or few content) we should often blame ourselves first.
If they need to deliver content for a website, don’t let your clients stuff all of their content into a word file. Word is a tool for writing offline content. We, as web professionals, may know how text will appear online, how it will fit the design. But for clients that’s much more difficult. Besides the lay-out aspect, a well written text can some how be much more difficult to read, less interesting, when you read it online.
On the internet, people don’t have the time to read a full page about your company, or why you to this or that. Make it snappy, cut the crap and say where you stand for as a company.
Let your clients create their content online and directly place the content into the web site’s wireframe so they can experience the content they crafted. This way your clients already get a first impression on how it all comes together. Yes I know, a lot of people are familiar with word. But these days there are enough pretty straightforward WYSIWYG editors.
When creating content for an online experience, try to use tools, or setup an environment that supports writing for the web. Word, or any other similar “offline” text editor, are in my opinion not the right tools.
After talking to some people about Blogging at Open Coffee Brussels, I realized that I almost never read an article in my RSS reader. All I do is selecting a category (depends on what mood I’m in) and I start scanning through the headlines. When something interesting pop’s up I hit (right-arrow) which fire’s up the article in my browser.
Reading an interesting article on the website itself gives me more feeling, it makes me more connected with the author. The design that surrounds the article was made for a specific reason: to add a visual, personal touch to the website’s content. I want to experience every word, every pixel & design decision - not just to read “plain text with images” in my rss reader.
Yes - content can be strong on it’s own, but design can add extra value to that content. It can help to express what the author wants to say, how he sees and experiences certain things in his life. Every color, font, width, margin, … was chosen for a specific reason (hopefully).
Besides design - Another interesting part is reading news about a specific subject, whenever I feel like. In the morning I tend to read technology news, whilst in the noon I like reading design related articles. Once back home I start reading all xhtml/css related articles.
So my dear readers, what are your RSS reading habbits?
Microsoft’s Internet Explorer 6 is almost no one’s friend - but Andy Clarke has made a pretty good list of CSS rules you should definitely use, even though IE6 doesn’t support them.
He’s approach sure is special, but it makes sense:
You might be thinking that it’s strange for me as a visual designer first, that I would promote an approach where some people see a lesser design that others. But I’m also a pragmatist and I know that in my business, I would rather ask my clients to spend their money wisely on things that will improve their business, than to waste it on hours of unnecessary development.
Definitely worth (must!) reading if you’re a slicer.
PS: I know I’m running late on this one, but it’s too important not to share it with you guys.
The last few days have been very, very busy. A lot of exciting projects going on at Boulevart and the beginning of a new “Chiro” jaar. Busy times or not, while being at work my mind is constantly busy. I’m not talking about answering e-mails or twittering. I’m talking about small things, ideas, inspiration, questions, remarks, … - tiny bits of information that pop up constantly.
There are few moments when my mind completely comes to rest, this is one of those moments: after arriving home, I take off my shoes, grab something to drink and eat and chill for 15 minutes in front of the television. I just stare and almost freeze completely.
15 Minutes of silence & not thinking about something internet-related. It doesn’t matter what’s on the telly (”home and away” for the win - yes I follow home and away).
After 15 minutes I’m already starting to get nervous and I grab my laptop - what follows we all know…
Is this me being addicted to something? Could be, but I experience it more as a strong passion…
My question to you guys: What is your moment of rest after a busy day?
Alexander Radsby on “Designers having a unique style”:
To be stuck with one unique style is for the most part a bad thing. I think that a good designer should be able to express his thoughts using the style that you’ve gained through experience. Always be open minded, open to new ways of thinking, new ways of working and be adapt to the current situation.
If you are open minded, your ideas and influences will change and you and your style will change with it. It’s all about experience. Versatile designers are the interesting designers.
More insights at abduzeedo.com.
What are they?: “Small flexible magnets with GUI-objects on them Easy to use when prototyping on whiteboards, or just a cool gadget for your fridge!”
On 27 september creativeskills organizes an “offline” event where you can (finally) meet some of your internet buddy’s in real life. Besides that, we all get a sneak peek on the revamped (3.0?) website and share some thoughts with like-minded people.
Reason enough to register! I’ll be present, who else is going?
Readers outside Belgium: Creativeskills is a Belgian platform/website for all kinds of digital artists.
Flavio Argemi nicely illustrates the 3 (possible) front-end layers of a website. Smooth and funny to see.

It’s good to see that more and more websites have a simple and usable sitemap (every good CMS should generate one by default).
Here’s what Nielsen has to say about those sitemaps:
One of the oldest hypertext usability principles is to offer a visual representation of the information space in order to help users understand where they can go.
I can only add: a well-thought-of site navigation + breadcrumb should try to give the visitor that same feeling.
People rarely use site maps. In Study 2, only 7% of users turned to the site map when asked to learn about a site’s structure. This is down from 27% of users in Study 1.
The good news is that users can actually find the site map in those few cases where they want to. In Study 2, 67% of the users successfully found the site map when we asked them to “Find a page that lists every part of the website.”
More facts an findings on Nielsen’s website.
You may have noticed that I haven’t been blogging that much the last few weeks. Reasons why: the good weather (not anymore, I know!), vacation (or at least for 99% of my friends) and chiro camp (wich was from 21 July till 1 august). So the last few weeks I’ve been catching up on e-mails and work, not even mentioning my RSS feeds cause that’s hopeless.

In September I’m going to make my first Benji jump in Grenoble with some of my Boulevart colleagues and afterwards I’ll be taking the plane straight to Greece together with my girlfriend.
Don’t we love the summer?
Last weekend I visited my old school, with some of my ex-classmates, to take a look at the graduation projects of all the last year students. Besides the quality level of certain projects, there was one thing that really caught my attention: lack of good typography.
I saw some really strong concepts with stunning graphics, but almost every project had bad typography;
One way or the other: the typography just didn’t match the concept or design, nor it was easily readable or scannable. That’s weird because to me good typography is part of the concept and global user experience. When your content is textual, you should at least try to make it readable and choose an appropriate font.
A lot of students think it’s a necessary evil; they use all of their time to create stunning graphics but think about typography way too late.
I’m not saying all students forget about typography! Depending on which courses they took, I suppose the students (or their teachers) pay more attention to it. You can find plenty of good resources on the internet that tackle typography for the web.
Besides students, there are a lot of people who pay no attention to (basic) typography - while good typography could certainly enhance readability, look and feel, …
Here’s a quick introduction movie (chances are that you’ve already seen this one):
So please, pay attention to it - it really matters.
I won’t stop blogging that’s for sure - but starting from today, all the articles on this blog will be written in English. The last 2 years I’ve mainly been writing in Dutch; that’s about 376 blog posts - or almost 1 post every two days.
This decision doesn’t come suddenly, I’ve been playing with the idea quite a long time…
Three reasons why I will be blogging in English:
Yes - there will be spelling mistakes & grammatically incorrect sentences, I consider this a good exercise and feedback is always welcome.
PS: For now, the dutch articles will remain available.
[Crosspost vanop de boulevart labs blog, waardoor dit artikel uitzonderlijk in het Engels is]
Since we‘re all big fans of the iPhone and the mobile future in general, we want to help the mobile designer achieving his goals. For those who like to sketch the design/flow of their mobile app or website we present you: sketch paper for the iPhone and Nokia N95.
Besides our interest in the mobile future, we saw what the people at Culturedcode where doing and, I asked myself - “Why aren’t here any sketch papers for e.g. the iPhone?”. Since its a simple thing to do I fired up illustrator and started.
It might be useful when you are brainstorming or trying to find the perfect flow for your app or website.
PDF Files (300dpi):
Photoshop CS3 files (72dpi):
Here’s what’s on my to do list, but i’m not quite sure about it: iPhone-specific resources you can cut-out; buttons, bars, icons, grids, … - useful or rather overkill?
Suggestions or feedback are certainly welcome!
Lezen vs Doen - een balans die sinds kort niet meer in evenwicht is. Een dagelijkse stroom aan relevante artikelen zorgt ervoor dat ik heel veel lees, maar plots ook veel minder zaken omzet in praktijk, net van dat laatste geniet ik vaak het meeste. Langs de andere kant: een ijzersterk artikel laat ik niet graag links liggen, wat ervoor zorgt dat je automatisch het echte werk naar achteren duwt.
Ik zou kunnen kuisen in mijn feeds, maar het web blijft een speeltuin vol bijzonderheden. Ik zou strikter kunnen omspringen met de onderwerpen die ik lees, maar ik heb het gevoel dat mijn huidige selectie al strak genoeg is. Ik ben ook geen voorstander van één grote map te maken waar al mijn “nog te lezen” artikelen in worden verzameld - zoiets wordt al snel een vuilnismand.
Als ik luidop nadenk: misschien moet ik maar bv. 1 uur per dag voorbehouden voor sterke content? (ik spreek bewust over content en niet enkel tekst). Misschien moet ik gewoon maar meer dingen voorbij laten gaan en mij terug volledig storten op creatie. Niets zo mooi dan dat!
Ooo, het is zo moeilijk om iets niet te lezen en foert te zeggen - terwijl ik dat soms beter wel zou doen. Prioriteiten stellen, ik ben daar nooit goed in geweest.
Ben ik hier de enige?
Elke dag een nieuw kleurenpalet, op basis van Sartorialist kleding.

Het hoeft niet altijd Kuler te zijn!
Iedereen die, zo nu en dan, moet brainstormen of ontwerpen zit vroeg of laat wel eens muurvast. Onoverkomelijk? - Neen, helemaal niet. Maar Eric Karjaluoto heeft wel enkele mogelijke oplossingen.
Het is slechts een klein hoofdstuk uit zijn onafgewerkt boek - maar het ziet er wel veelbelovend uit:
We’re creatures of habit. Most of the time this is fine, but it can prove difficult when you are trying to find a new way to approach a problem. Three quick ways to switch this up:
1. Change your environment—try working on the deck, or in the kitchen
2. Pretend that you are a competitor, and build it from their perspective
3. Try working at different times: maybe late at night or through your lunch break
Lees meer op Eric’s blog en wees aangenaam verrast.
Note: Er worden natuurlijk enkele open deuren ingetrapt, wat niet wegneemt dat er enkele sterke tips bijzitten!
Ik betrap mezelf er in, telkens ik mijn mac opstart, een hele reeks applicaties op te starten in een specifieke volgorde:
Is dat in volgorde van belangrijkheid? - neen.
Bewust? - helemaal niet.
Wat mij opvalt: ik wil zo snel mogelijk online zijn, informatie laten binnenstromen en alles opnemen. Dat NetNewsWire & mail de eerste applicaties zijn die ik opstart, is dus geen toeval.
Zijn er nog mensen die, bewust of onbewust, hun applicaties opstarten in een bepaalde volgorde? Zoja; wat is die volgorde?
Mijn eerste volledige maand bij Boulevart is achter de rug en als ik even voorbarig mag zijn, dan is het zeker een goede beslissing geweest om te switchen - al mis ik soms wel de inspiratie die ik opdeed van bepaalde print jobs.
Het lezers aantal van deze blog is, voor zover dat betrouwbaar is, ondertussen ook stevig teruggevallen. Weinig & onregelmatig schrijven is een slechte mix. Afgelopen maand heb ik mij 250% ingezet op mijn nieuwe job, inwerken zoals dat heet - met als gevolg dat hier heel weinig geschreven is.
Ik zit ook al een hele tijd met enkele dilemma’s; er moet iets veranderen aan deze blog, of beter: ik wil meer spelen met beelden aangevuld met korte notities. Een beetje zoals Kongi, maar ook niet helemaal.
Intussentijd ben ik op flickr gestart met het verzamelen van sterke beelden, concepten, manieren van werken - iets wat ik al een tijdje deed in iphoto en nu dus ook online. De bedoeling is om later, periodiek iets met die beelden te doen.
Aanleiding voor deze post is een artikel van Jason Santa Maria, hij heeft het over het gebrek aan een degelijk ontwerp programma dat is afgestemd op gebruik voor het web:
…It’s high time we had a grown up User Interface design program, one that understands the nature of the web and the parameters we work under. Each time I revise a bunch of related text in a Photoshop comp, I wonder why the hell there aren’t Styles palettes like InDesign. But let’s not stop there: how about per-document grids, rather than system level settings. Or functionality to treat images and text as flowing and wrapping elements, rather than islands of content that need to be moved individually…
Jason haalt fireworks aan als mogelijke tegenpool voor photoshop. Ikzelf werk al jaren in photoshop, ook al is dat vaak verre van praktisch. Ik een ver verleden heb ik fireworks ooit proberen gebruik als design tool, maar bij gebrek aan bepaalde functies en mogelijkheden belande ik al snel terug in photoshop.
Los van mijn persoonlijke ervaringen met fireworks, ken ik toch enkele mensen die fireworks gebruiken als design programma i.p.v bv. photoshop. Zijn er hier nog lezers die fireworks gebruiken (al dan niet soms aangevuld met photoshop of een ander programma).
Ik heb de indruk dat fireworks veel sneller is voor ruwe mock-up maar dat je voor echt grafische uitwerking beter af bent in photoshop.
De reclameblokken op destandaard.be zijn mij regelmatig een doorn in het oog. Meer specifiek; reclame van het type “homepage takeover“. Een “normaal”, gewoon reclameblok stoort mij haast nooit. Maar reclame die design-matig ingrijpt verstoort vaak heel de vormgeving, flow.
Ik begrijp de nood aan inkomsten, ik begrijp dat elke adverteerder hoge conversie wil, maar heb alstublief ook respect voor je bezoeker. We zijn nu anno 2008, dus iets of wat respect voor de terugkerende bezoeker is wel op zijn plaats. Het is volgens mij al moeilijk genoeg om bezoekers te winnen, probeer je bezoekers dan ook te geven waar ze voor komen: inhoud. Inhoud in haar meest leesbare en aangename vorm.
Oh, en wanneer die reclameblokken dan ook nog heel de website neerhalen, dan wordt het heel vervelend. Zoiets komt gelukkig niet vaak voor - maar voorkomen is beter dan genezen, toch?
Verwen je bezoekers en niet enkel de adverteerders.
User experience -1.
Gisteren ben ik samen met collega Ward afgezakt naar hartje Londen voor een 2′de editie van “The future of Webdesign” - FOWD afgekort. Het is altijd bang afwachten wat het niveau is van zo’n conferentie en de presentaties - los van bekende sprekers als o.a Jon Hicks, Andy Budd, Andy Clarke, …
Inhoudelijk zat elke presentatie goed, met een juiste balans tussen vormgeving, techniek en strategie. Elke spreker heeft mij op zijn manier heel wat dingen (opnieuw) doen inzien.
Meest gefaalde moment van de dag wat de nutteloze photoshop battle die meer leek op een onderonsje van vrienden - iets waar je als buitenstaander heel weinig aan hebt.
Er waren trouwens ook verrassend veel Belgen aanwezig - wat toch iets zegt over ons klein Belgen landje.
Als ik enkele lossje gedachten samenvat:
Een meer uitgebreid verslag, met notities over de presentaties, volgt later.
Dat het internet kwetsbaar is, blijkt vandaag nog maar eens. Of je nu bij combell, priorweb, openminds, … zit - wanneer de stroom- en andere noodvoorzieningen van het datacenter het laten afweten, is geen enkele partner veilig. Een spijtige zaak, zeker als je weet hoe deze firma’s zich dagelijks inzetten voor hun klanten, maar nu machteloos moeten toekijken hoe door een ongelukkige samenloop van omstandigheden alles offline gaat.
Ook netlog moet er de brui aan geven en zorgt zelf voor de nodige extra stroom. Eens mens vraagt zich af hoe zoiets nog kan dezer dagen - het kan dus.
Een applausje, duwtje in de rug voor alle hosting firma’s en admins die al het mogelijke doen om hun dienstverlening terug op gang te trekken. Er zijn leukere dingen op een dinsdagavond - zeker als je er zelf weinig aan kan doen.
Voor al wie bezig is met web design zijn grids al lang geen taboe meer. 960 Grid system geeft enkele kleine, maar praktisch handigheden vrij:
Naast het CSS framework, is ook de PDF gridpaper zeker de moeite om eens te bekijken (en af te drukken):

Met de hele brudiostussel campagne kon ook boulevart niet achterblijven met een ludieke inzending.
Verbrudiostussel je naam in onze Verbrudiostusselaar!
Ga en Stussel in vrede!
Na mijn laatste dagen bij Megaluna en een week vakantie volgt morgen mijn eerste werkdag bij Boulevart. Nieuwe collega’s, nieuwe projecten een nieuwe omgeving - spannend. Alles nieuw, of toch zo goed als.
Mijn contract is al een hele tijd getekend, maar als echte internet nerd werd alles voor mij pas officieel na het ontvangen van de eerste mailtjes op mijn boulevart e-mail adres.
Update: echt veel werken zit er niet in, de sneeuw zorgt ervoor dat ik niet eens kan vertrekken richting Antwerpen. Een van de vele nadelen als je met een motor rijdt.
Joshua Porter schrijft op zijn blog over Getting aboard the Cluetrain at SXSW:
While I understand that Jim knows what he’s talking about and is deeply immersed in social media, the term “channel” brought a flood of thoughts back into my head about the central argument of the Cluetrain Manifesto. I immediately recognized my overall frustration I was experiencing with the panels at SXSW. The problem, I think, is that while everyone recognizes the need to talk to their customers (the people who make them successful), they (we) continue to use terminology that, in my mind, degrades the relationship. Part of the central argument of The Cluetrain Manifesto, whose theme is that markets are conversations, is that we need to use the right terminology while framing any discussion that involves talking with people. This means that we don’t use terms like “consumers”, “prospects”, “leads”, or “channel”. Instead, we use the term “people” as much as possible.
People, mensen. Lees het volledige artikel er zeker eens op na.
Op woensdag 19 maart gaat Plugg door te Hotel Plaza in Brussel. Los van de verschillende sprekers (en panels), is het een Belgisch initiatief dat zeker gesteund mag worden - petje af voor Robin Wauters, de man achter plugg.
Voor de mensen die zich afvragen wat je mag verwachten;
Technology is ever-evolving, and subsequently also the applications built for web and mobile. Plugg wants to provide a platform for emerging European technology, mobile and enterprise start-ups and place them in front of a professional audience tied to the tech and venture capital industry. Europe does not have anything close to the Silicon Valley ecosystem and all of its advantages, but this part of the world does have a lot of potential and multiple benefits that in return cannot be matched by the San Francisco Bay Area. Let’s keep on growing the European web business into a solid player on a global level!
Ik ben benieuwd naar de sfeer, de sprekers en hoe alles zal verlopen (wifi *hint).
Mijn collega en ik zullen aanwezig zijn op Plugg - zijn er soms nog lezers die afzakken naar Brussel?
Zo hoort het…
Via ads of the world
Linkedin lanceerde afgelopen week haar nieuwe homepage. Nieuw als in: nieuw ontwerp + enkele nieuwe functies en andere handigheden (ik denk aan de versleepbare modules). De niewe lay-out is naar mijn gevoel oké. Het is netjes, maar soms heb ik het gevoel dat alles teveel in kadertjes steekt. Een uitgebreide review volgt misschien later, maar iets wat mij ondertussen mateloos stoort is de nieuwe status functie.
Iedereen op linkedin kan zijn of haar professionele status aanpassen, je netwerk krijgt daar dan op gepaste wijze melding van. Los van het nut van de feature, stel ik mij vragen bij de manier waarop de nieuwe functionaliteit geïntegreerd is binnen linkedin:
Alle status updates verschijnen in het blok Network Updates. De status updates horen naar mijn gevoel niet bij het network updates blok. Terwijl ik vroeger alle network updates las (wegens interessant) sla ik dat nu over omdat er teveel (overbodige) informatie wordt getoond. De status updates kwijnen daar ook weg en moeten volgens mij een aparte plaats krijgen zodat de functie zichzelf meer kan ontplooien.
Een andere oplossing is het Network Updates blok grafisch en conceptueel meer onderbouwen, aangezien er nu toch plots meer leven in zit:
Het Network updates blok speelt nu reeds een centrale rol, maar volgens mij moet er (vooral grafisch) aan gesleuteld worden, zodat je een nog juistere omkadering krijgt van de verschillende instromen aan inhoud.
Heel veel verschillende mogelijkheden, met elk hun eigen voor- en nadelen. Zeker iets om over na te denken.
Mooie muziek en een heel sterk conceptueel filmpje.
Het begrip eye-tracking is bij heel wat (webdesign) mensen ondertussen al gekend. Wat heel veel mensen, vaak studenten, niet weten is de correcte omkadering en achtergrond van een eye-tracking onderzoek.
Op Frankwatching leggen ze alles op een verstaanbare manier uit;
Eye-tracking is een analyse van het kijkgedrag van de bezoekers van een website doordat camera’s in een beeldscherm de oogbewegingen volgen en vastleggen. Voor eye-tracking is speciale apparatuur en software noodzakelijk. Door de oogbewegingen van meerdere personen te combineren kunnen patronen in het kijkgedrag worden onderkend. Dit resulteert in zogenaamde heatmaps waarin de aandachtsgebieden door middel van kleurgebruik worden weergegeven (zie afbeelding).
Lees het volledige artikel zeker na op frankwatching.com.
De knoop is doorgehakt, de kogel is door de kerk - het zat er onvermijdelijk aan te komen. Binnen enkele weken laat ik Megaluna voor wat het is en begin ik aan mijn nieuwe uitdaging bij Boulevart. Daarmee zet ik eindelijk een punt achter een veel te lange periode van klagen en zuchten.
Alles heeft nog een kans gekregen tot het laatste ogenblik, maar de naarvoor geschoven visie was niet voldoende om een webmens in hart en nieren gelukkig te maken. Het is jammer om zien hoe moeilijk web blijft voor een bepaalde groep mensen. Desalniettemin ben ik blij met de gemaakte vooruitgang.
Boulevart, ondertussen al min of meer gekend bij vele onder jullie, sluit het beste aan bij wat ik wil bereiken. Het is voor mij de ideale broedplaats om mezelf nog verder te ontplooien en te verdiepen inzake web (het totaalpakket).
Bedankt aan de Mensen van Boulevart,
En zeker bedankt aan iedereen die mij de voorbije weken kansen hebben gegeven voor een nieuwe start.
Heel wat websites die we maken moeten vormgevelijk bepaalde richtlijnen volgen. De huisstijl speelt daarin een belangrijke rol. Grotere bedrijven, met een meer uitgewerkte grafiek en communicatiemodel, beschikken praktisch allemaal over een huisstijlgids. Een handig boek(je) met allerhande informatie over gebruik van kleur, logo(’s), fonts, afbeeldingen en vooral praktische voorbeelden.
Een huisstijlgids mag je zeker niet zien als een demper op je creativiteit. Neem vooral de tijd om alles door te nemen, tast de grenzen af en laat het rusten. Het is zeker een uitdaging om binnen bepaalde, soms strikte afbakeningen, een ontwerp te maken met een bepaalde eigenheid terwijl je voldoende rekeninghoud met alle richtlijnen.
Een kleine rechtzetting…
Ik ben jammergenoeg enorm verbaasd wanneer klanten, en soms zelf verkopers, denken dat er geen ontwerpfase meer nodig is wanneer een klant een resem kleuren, afbeeldingen en een huisstijlgids naarvoren schuift. Het lijkt alsof alles al klaar is en enkel nog uitgevoerd moet worden. Input van de klant en richtlijnen maken mijn werk natuurlijk (soms, niet altijd) makkelijker. Maar dat neemt niet weg dat er nog steeds nagedacht moet worden over een concept.
Een concept waarin ik weliswaar gebruik zal maken van enkele reeds bestaande elementen, maar waar van harmonie en samenhang nog lang geen sprake is.
Ik heb lang getwijfeld om hierover te schrijven op deze blog, maar het is hier al veel te stil geweest de laatste tijd en zoiets vraagt gewoon om uitleg.
Met de aanvang van het nieuwe jaar had ik min of meer besloten om te starten in bijberoep. Web is mijn passie, mijn hobby en ondertussen ook mijn voltijdse job bij megaluna.
Net zoals veel mensen uit onze sector ben ook ik voltijds bezig met alles wat met web te maken heeft. Ik ben niet iemand kan leven binnen een nine to five ritme - toch niet momenteel. Ik woon nog thuis en heb bijgevolg heel weinig andere verantwoordelijkheden en dus ook genoeg tijd om mij (na de uren) nog voltijds bezig te houden met web design en development.
Los van het feit dat web mijn passie is, prikkelt het ondernemen mij ook al een tijdje. Iets opbouwen, contact hebben met klanten - het zijn één voor één dingen die ik mis op mijn huidige job (dat is geen verwijt, want in veel bedrijven gaat dat zo).
Jammergenoeg is mijn werkgever niet akkoord met mijn beslissing om te starten in bijberoep. Er zijn heel wat knelpunten en discussiepunten die voor wrevel zorgen. Ik treed hier bewust niet in detail omdat er naar mijn gevoel zeker een oplossing uit de bus komt. Een oplossing die voor beide partijen hopelijk positief is.
Hopelijk.
Mijn artueel theme heeft de afgelopen maanden op heel wat verschillende websites gestaan, maar ik had mij nooit durven inbeelden om Smashing Magazine te halen.
Zoiets doet enorm veel plezier en geeft mij alleen maar extra energie en motivatie om ook dit huidig thema binnenkort vrij te geven aan de hechte wordpress community.
Ik geloof nog steeds in de sterkte van een zelfgeschreven CMS systeem. Niet dat ik de reeds bestaande systemen minacht, maar een CMS is voor mij een kleine maar sterke basis van waaruit elk project start. Een systeem met enkele elementaire basismogelijkheden. Per project werk je dan met modules om die basis te versterken.
Elke (extra) functie heeft zo zijn doel en is bijgevolg niet overbodig en bovendien heb een naadloze integratie.
Mijn idee over een “modulair” systeem gaat nog verder: ik beschouw elke functie, basis of niet, als een module. De kern van het systeem is niets meer dan enkele sterke uitgebouwde classes. Die manier van denken opent extra mogelijkheden: per gebruiker kan je makkelijk bepalen welke modules hij of zij mag gebruiken. Per module kan je dan ook nog werken met een “action-set”. Zo kan je ook bepaalde acties binnen een module limiteren.
Het ultieme plan: het maken van een organisch cms. Een systeem dat per gebruiker statistieken bijhoudt van alle uitgevoerde acties en op basis daarvan een optimale workflow naarvoren schuift. Dat brengt mij bij twee belangrijke punten voor een CMS systeem: workflow en interface.
Ik merk dat teveel CMS systemen hun pijlen richten op extra functies en mogelijkheden, terwijl heel veel CMS systemen op lay-out’isch vlak blijven hangen in het verleden. We krijgen alsmaar meer mogelijkheden en combineren verschillende technologiën, maar een aangepaste interface en goed doordachte workflow blijven vaak uit.
Elke knop voorzien van een icoon; dat is geen goede interface. Een goede interface gaat veel verder dan iconen en flashy effecten.
Interface en workflow, twee zware woorden. Ik investeer liever in een goede interface en workflow, dan in misschien wel overbodige functies(expo 58 functies).
Toekomstmuziek of niet?

Iedereen is fan van de verslaggever binnenland. U toch ook?
Heel mooi en kleurrijk animatie filmpje, perfect voor een zaterdag…
Op Signal vs. Noise vraagt men zich af waar alle intranetten naartoe zijn. Blijkbaar hebben ze vroeger heel wat intranetten mogen ontwerpen, en nu dus niet meer - aha.
Maar bij het lezen van het artikel stelde ik mijzelf toch ook de vraag:
zijn intranetten dood?
Mijn eerste antwoord luide: neen. Mijn twee antwoord: misschien wel? Ik twijfel… De reden waarom mijn werkgever begon met een interne blog is simpel: er was nood aan een platform om conversaties te bundelen, groeperen en uit te lokken. Liefst snel en eenvoudig in gebruik.
Voor heel wat mensen is hun inbox een intranet: tonnen nutige informatie (hopelijk nuttig) met als grootste nadeel: versnipperde conversaties, conversaties waar niemand anders iets uit kan leren. Er gaat veel informatie verloren als het in een mailbox blijft steken.
e-mail is een enorme dooddoener voor intranetten, 35% van mijn e-mails horen evengoed thuis op ons intranet, ik denk aan:
Nu eindelijk veel mensen/bedrijven vertrouwd zijn met e-mail krijg je dus tonnen mails die eigelijk ergens anders thuishoren. Een ander, meer passender, platform.
Een lezer schrijft het volgende in de commentaren:
Intranets in their true sense are, I think, gone. Most corporate informational portal sites are now internet accessible so that employees, vendors, and partners can access information outside of a corporate LAN .
Zeker iets om over na te denken.
Davy geeft enkele tips, tips voor de print-designer die zich waagt aan web design. Ikzelf werk in een omgeving die voor 99% print is. Die andere 1% is web, iets wat we elke dag proberen doen groeien.
Het grootste probleem is, naar mijn gevoel, het gebrek aan overzicht. Een overzicht van wat kan binnen browser x of browser y, of wat als we kiezen voor technologie x of y? Wat zijn de voordelen, wat zijn de nadelen?
Veel print-designers, art directors,… hebben ooit wel al eens van flash gehoord. Bijgevolg wordt flash dus snel naarvoor geschoven, te pas en te onpas.
“Het moet knallen, grafisch mooi zijn, uistraling hebben, …”.
Diezelfde mensen hebben enorm weinig weet van de mogelijkheden die (x)html en css ons bieden, om nog maar te zwijgen over javascript. Resultaat: men grijpt terug naar een tool die men wel kent, namelijk flash.
(x)html, css, javascript, .. de mogelijkheden zijn ongekend, maar dat is heel moeilijk uit te leggen aan mensen die helemaal niet vertrouwd zijn met bovenstaande technologiën.
Die onwetendheid zorgt voor barriéres en angst - twee factoren die creativiteit niet te goede komen.
Zijn er mensen met gelijkaardige ervaringen?
Waarom is de VPN van ons werk zo traag? But then again: de eerste snelle VPN moet ik nog tegenkomen.
Waarom heb ik de indruk dat ik de laatste tijd teveel javascript gebruik op plaatsen waar het niet moet? jquery‘itis, YUI‘itis?
Waarom zijn uitbreidingen aan bepaalde websites, 2 keer zo groot dan de website zelf?
Waarom geef ik elke website die ik maak nu plots wel een favicon mee?
Nog mensen die zich dingen afvragen?
OFFF Lisbon (als ik even copy paste):
International Festival for the Post-Digital Creation Culture
Wow, dat kan tellen. In twee woorden: Vormgeving en al. We zijn er nog niet uit of we zouden meegaan met onze andere (print *kuch*) collega’s. Niet dat vormgeving ons niet interesseert, maar het is weer veel geld. Een web-event zou dan wel cooler zijn.
Webmensen als we zijn bezoeken we de website, in de hoop ons daardoor een stukje te laten overtuigen:
… ” ‘t is een temporary site”: zelf voor een tijdelijke website is dit ondermaats. Moest ik, dwaas als ik ben, afgaan op de website dan blijf ik thuis. Maar: zoveel goede event sites heb ik nog niet gezien, dus …
Eerste indruk telt nog steeds
En daarmee is alles gezegd.
Doe iets met je bezoeker, ook al is het een tijdelijke website. Alle nodige informatie staat misschien wel op de website, maar de manier waarop het zich presenteert is verre van optimaal.
Zoveel mogelijkheden…
Inspiratie komt de laatste tijd uit onverwachte hoek. Ik put enorm veel inspiratie uit magazines en fotoshoots en veel minder uit CSS gallery’s. CSS gallery’s zijn leuk en mooi om zien maar onrechtsreeks pusht dat mijn idee al teveel in een bepaalde richting.
Rondsurfen op flickr of verdwalen in foto’s van James Christianson doet veel meer deugd dan kijken naar gallery’s. Het “wauw” gevoel achteraf en de daarbijhorende boost in creativiteit zijn goud waard. Op een of andere manier zorgt een goede foto met prachtige kleuren voor een enorme meerwaarde telkens ik zoek naar een goede basis voor een ontwerp.
Ik ben blijkbaar niet de enige die luidop nadenkt over kleur en inspiratie. Tools als kuler of ColorSchermer zijn leuk maar het zegt mij oh zo weinig over de kleuren zelf. Neemt niet weg dat het leuke en bruikbare tools zijn, maar telkens ik een van bovenstaande tools gebruik rijd ik mijzelf vroeg of laat vast.
Een van mijn eerste artikels op deze blog was “Sketchbook“:
…Ikzelf heb geen sketchbook, wat mij regelmatig niet ten goede komt want ik krijg soms op de meest onzinnige momenten een leuk idee - tevergeefs probeer ik dan het gevoel/idee te onthouden maar enige uren later blijkt nog maar eens dat ik zulke dingen beter schets of noteer…
Nu, bijna twee jaar later, loop ik nog steeds rond zonder sketchbook. Zelf een klein nota-boekje zou al volstaan om, zo nu en dan, kleine dingen neer te pennen of te schetsen.
Constant rondkijken en scannen is evengoed inspiratie.
De lijn stak haar website een poos geleden in een nieuw kleedje. Blijkbaar een grote en belangrijke stap, zeker gezien de cross-media campagne om iedereen attent te maken op de vernieuwde website.
Onder het motto “een *afbeelding* zegt meer dan 1000 woorden” probeer ik enkele pijnpunten bloot te leggen.
Title van de website
Graag eerst de huidige pagina en dan pas de naam van de website. Bv. “Homepage - De lijn”. Dat maakt de title eens zo leesbaar en scanbaar. Zie mijn voorbeeld zoek-query in google; niets zo vervelend dan zoekresultaten die beginnen met “Naam van de website - Pagina”, terwijl eigelijk de pagina naam voor mij van belang is. (Ik gok dat de lijn eigelijk niet zoveel zoekmachine traffiek heeft).
Broodkruimel
Het implementeren van broodkruimels kunnen we alleen maar aanmoedigen. Maar toch mis ik hier iets of wat van grafische ondersteuning. Bovendien is de broodkruimel soms verwarrend: bv. als ik op de front-page klik op “jongere” - dan wordt ik naar de juiste pagina gebracht maar de broodkruimel toont:
“Home / u bent / Jongere”.
Het woord “u bent” was nergens te bespeuren op de front-page, dus ik mis één of andere link, ook al weet dat ik dat de pagina “Jongere” waarschijnlijk een subpagina is van “U bent”. Verder gebruik je ook beter “>” om af te dalen in de broodkruimel.
Typo van “plan uw route”
De leesbaarheid van “vertrek” en “aankomst” is niet optimaal naar mijn gevoel. Misschien zouden twee fijne icoontjes ook niet misstaan, dat zou ervoor zorgen dat de routeplanner iets meer aandacht krijgt - maar dat is goed, neen?
Niet duidelijke submit knoppen
Niet echt duidelijk dat dit twee submit knoppen zijn. Ik gok dat mensen hier nogal snel over scannen nadat ze alle nodige gegevens hebben ingevuld. Graag twee knoppen, die er uit zien als knoppen.
Javascript errors
Firebug maakt mij attent op heel wat javascript errors. Elke seconde kwam er 1 error bij; blijkbaar hing de navigatie vast. Een menu dat trouwens steunt op javascript is volgens mij geen goed idee, zeker niet voor een website die door heel veel verschillende doelgroepen wordt bezocht. Gelukkig vallen “enkel” de submenu’s weg wanneer javascript niet is ingeschakeld. Onderliggende pagina’s zijn overigens wel bereikbaar mocht je een menu-item aanklikken.
Uitklapbare submenu’s
De hoofdblokken in de navigatie zijn praktisch allemaal voorzien van submenu’s die tevoorschijn komen bij hover. Maar niet elk menu-item heeft een submenu. Momenteel kan ik op geen enkele manier afleiden welke knop een submenu bevat(tenzij ik hover). Daarbij komt dat de submenu’s lijken te zweven/los te staan van het bovenliggende menu-item. Graag iets meer “verbondenheid” met het hoofdmenu.
Submenu item’s die enkel worden getoond bij het gij kr, dat is nooit een goed plan (als bezoeker je hebt nooit een indruk van alle mogelijke inhoud).
Kaders, heel veel kaders
Soms steekt alles gewoon in teveel kadertjes, wat het geheel druk maakt op sommige plaatsen. De blauwe, luchtige achtergrond compenseert dat voor een stuk - maar het blijft druk.
Footer, waar is de footer?
Ik mis een beetje een footer op de front- en dieper gelegen pagina’s. Het geheel geeft de indruk door te lopen, niet te stoppen - ook al is er wel degelijk een textuele footer.
Verder ook nog …
De vernieuwe website is stukken beter dan de oude website, ook grafisch voelt het geheel luchtiger aan. Naar mijn gevoel kan het hier en daar grafisch iets beter afgewerkt worden. De achterliggende xhtml/css code zit snor maar een opkuisbeurt kan zeker geen kwaad. Ik stel mij opnieuw de vraag of het overvloedig gebruik van javascript wel nodig is?
Rest mij nog de vraag: wie maakte deze nieuwe website (aangezien ik het nergens kan vinden). Update: Intalksicator stond in voor de vormgeving van de vernieuwde website. Thanks Filip!
Gisteren ging voor de 4′de maal op rij Barcamp Brussels door. Door de weinige buzz op voorhand (ik heb er zelf amper over geschreven) was ik het haast vergeten. Bovendien waren er ook opvallend weinig mensen. Niets dan lof voor Peter en de sponsors, zonder hen was dit evenement uitgebleven.
Maar als ik voor mijzelf alles op een rijtje zet:
Ik houd er een beetje gemengde gevoelens aan over, los van de keer op keer interessante presentaties en gesprekken…
Oh, mooi foto’s alhier.
Het boek “defensive design“ is al een tijdje uitgelezen, maar pas nu valt mij op hoe weinig websites correct omspringen met foutmeldingen. Er zijn ongetwijfeld heel wat fases waar het fout kan lopen op een website, maar ik wil het nu even hebben over foutieve url’s en redirects.
Twee zaken die heel storend zijn:
Als het ergens foutloopt weten mensen graag wat er foutloopt. Geen cryptische boodschap maar wel een duidelijke omschrijving van wat er fout liep en hoe je het kan verhelpen. Vooral dat laatste, daar moet je als websitebouwer op inspelen. Als er foutmeldingen verschijnen moet je de bezoeker terug op het juiste pad helpen. Maak van error pagina’s geen doodlopend straatje maar zorg ervoor dat je de bezoeker verder kan.
Redirects
Regelmatig kom ik op websites terecht die geen foutmelding tonen, maar mij gewoon terugsturen naar de homepage. Dat zorgt alleen maar voor extra verwarring bij de bezoeker. Een tussenoplossing kan zijn: de bezoeker terugsturen naar de homepage en hem daar attent maken op zijn fout. Niet ideaal, maar het kan werken.
Dan zijn er ook nog bedrijven die meerdere domeinnamen bezitten maar mij toch uiteindelijk altijd naar domein x sturen. Zoiets voelt onwennig aan en in 9/10 gevallen voer ik de volgende keer toch opnieuw de “foute” domeinnaam in. Als je als bedrijf meerdere domeinen bezit en je forward de gebruiker, maak hem hier dan attent op - dan is de kans groter dat ik de volgende keer onmiddelijk het correcte domein ingeef.
Nog enkele bedenkingen:
Eye track bevindingen via.
“White space is good” - eat that customers.
Net zoals vorig jaar, zijn we ook dit jaar opnieuw richting Design Brussels getrokken. De teleurstelling was groot toen bleek dat ook dit jaar het “design” aspect ver te zoeken was. Het gaat meer en meer lijken op een moderne versie van Bati bouw, dan op echt creatie en design.
Ik had het gevoel dat mijn zintuigen vorig jaar veel meer werden geprikkeld; ik was achteraf vol van inspiratie en enthousiasme. Het mag, naar mijn gevoel althans, allemaal wat zotter, wat alternatiever - tenzij de organisatoren het meer commercieel willen houden.
Op een design beurs wil ik geprikkeld worden, nieuwe ideeën krijgen en vertrekken met een wauw gevoel.
Wat wel enorm aansprak was Table talks (graag een paleis vol van dat!) en de stand van ad!dict (hun boek ecoresearch is een aanrader trouwens!).
Volgend item op de agenda: Shapeshifters.