31981 items (22130 unread) in 36 feeds
Familie
(639 unread)
NetlashCollegas
(2344 unread)
NetlashStagiairs
(328 unread)
Fun
(14091 unread)
Van Miss Sandra …….
Ik schrijf deze brief met de nodige respect en hoort vol tranen, omdat we niet hebben gekend of ontmoet ons eerder Ik vraag voor uw hulp
Nadat ik zijn gegaan door een profiel dat spreekt goed van je. Ik wil weten of het mogelijk is voor u om te gaan met individu als voor de investeringen. Ik kwam je profiel en ik voel het gerenommeerde dat is de reden waarom ik kies een belang krijgen in u ten aanzien van investeringen tot mijn beschikking. Ik zal dus blij zijn als je kan en laat ik mij leiden tot het juiste kanaal naar uw hulp aan mijn situatie nu. Ik wil van deze gelegenheid gebruik om me aan u voorstellen.
Ik ben Sandra James 22 Years Old Lady van (Ivoorkust), de, enige dochter van de Laat Michael James, Mijn vader is nu te laat was hij een bekende cacao en goud koopman zakenman in mijn land (Ivoorkust ), werd hij vergiftigd door zijn mede-zakenpartner een jaar geleden. De belangrijkste reden waarom ik contact met u is nu om uw hulp op het gebied van mijn toekomstige investeringen en ook voor een hand hulp te zoeken over een aantal grote hoeveelheid geld in mijn bezit. Dit fonds (US5.6 miljoen dollar) wordt gestort in een bank in mijn land (Ivoorkust) een jaar geleden door mijn vader, hij maakte mij de enige begunstigde. Ik vraag u nu te staan op mijn naam, op te staan als mijn partner en in de tijd van de vordering en de investeringen ook. Ik heb mijn gedachten u te bieden heeft 13% van het totaal, terwijl de resterende geld zal gaan naar een productieve investeringen. Gelieve uw directe en volledige informatie als je antwoord voor mij.
Bedankt en blijven zegenen.
Neem contact op e-mail.
Met vriendelijke groet
Sandra James
Echt dat waar is…
And after the storm,
I run and run as the rains come
And I look up, I look up,
on my knees and out of luck,
I look up.
Night has always pushed up day
You must know life to see decay
But I won’t rot, I won’t rot
Not this mind and not this heart,
I won’t rot.
And I took you by the hand
And we stood tall,
And remembered our own land,
What we lived for.
And there will come a time, you’ll see, with no more tears.
And love will not break your heart, but dismiss your fears.
Get over your hill and see what you find there,
With grace in your heart and flowers in your hair.
And now I cling to what I knew
I saw exactly what was true
But oh no more.
That’s why I hold,
That’s why I hold with all I have.
That’s why I hold.
I will die alone and be left there.
Well I guess I’ll just go home,
Oh God knows where.
Because death is just so full and mine so small.
Well I’m scared of what’s behind and what’s before.
And there will come a time, you’ll see, with no more tears.
And love will not break your heart, but dismiss your fears.
Get over your hill and see what you find there,
With grace in your heart and flowers in your hair.
And there will come a time, you’ll see, with no more tears.
And love will not break your heart, but dismiss your fears.
Get over your hill and see what you find there,
With grace in your heart and flowers in your hair.
Na de vraag van Jente en een moment van broederlijkheid met Stijn na mijn uitlating over E-commerce pakket Magento had ik het graag even over het gebruik van open-source webpakketten zoals Magento en Drupal gehad. Ventileren, weet u wel.
Het gebeurt in de webwereld maar al te vaak dat wanneer een klant een webproject op poten wilt zetten, verschillende partijen worden opgezocht wat zich concreet vertaalt in verschillende offerteaanvragen. Wanneer de bedragen op zo’n offerte enigzins binnen het budget van de klant vallen kan de webbouwer doorgaan naar een eventuele 2e ronde. In zo’n pitch gaan webbouwers hun portfolio voorstellen aan de hand van presentaties van gerealiseerde projecten.
Laat ons even het voorbeeld van een webshop nemen. Daar moet de uiteindelijke keuze vaak gemaakt worden tussen twee verschillende mogelijkheden: of men kiest voor een webbouwer die een eigen systeem gebouwd heeft (of gaat bouwen) dat precies op maat gemaakt is voor de eisen van de klant, of men kiest voor een open-source e-commerce pakket zoals Magento.
Het belangrijkste verschil tussen beiden, en dat hoeft niemand te verbazen, is uiteraard de prijs. Er bestaat zelfs een gratis “community edition” van Magento waardoor je als webbouwer onmogelijk kunt concurreren op vlak van prijs.
Wat echter vaak wordt vergeten is dat je met een pakket als Magento een standaardpakket koopt. Wat je als klant niet uit het oog mag verliezen is de kostprijs van zo’n standaardinstallatie. Zo’n standaardpakket voorziet dus niet in specifieke functionaliteit die een klant nodig kan hebben. One-click webshops en do-it-yourself webapplicaties in het algemeen zijn zever in pakskes, dat weet zelfs mijn dochter van 5 maand. Je moet dus op iemand gaan rekenen om alles op een webserver geïnstalleerd te krijgen en te configureren. Er zijn webfirma’s die zich daarin specialiseren en die dat ook goed doen. Waar ik echter een probleem mee heb is dat bedrijven waarvan de core-business niets te maken heeft met webontwikkeling zich gaan profileren als bouwers van bijvoorbeeld een webshop door de installatie van een pakket als Magento. Heel wat van die mensen kennen helemaal niets méér dan wat in de gebruikershandleiding van de applicatie staat. Een gebruikershandleiding die zowel u als ik kunnen bestuderen. (in het geval van Magento is de gebruikershandleiding trouwens betalend heb ik gemerkt, ook van de community edition)
Functionaliteit
Uiteindelijk komt het erop neer dat heel wat pitches tussen verschillende webbedrijven worden gewonnen door diegene die de beste prijs kan voorleggen, iets wat in deze tijden best begrijpelijk is. Als webontwikkelaar heb ik er echter moeite mee dat we het soms moeten afleggen tegen minder technische personen die een gebruikershandleiding vanbuiten leerden om dan wat functionaliteit van “hun” systeem te kunnen gaan presenteren. Functionaliteit die misschien initieel niet in mijn systeem terug te vinden is, maar dat zonder problemen kan toegevoegd worden. Open-source pakketten lossen dit probleem op aan de hand van “plugins”. Geen stockbeheer? Geen probleem, installeer de “stock-plugin”. Een extra taal nodig voor de frontend van de webshop of website? Geen probleem, installeer de “localization-plugin”.
Wat echter wel eens uit het oog wordt verloren is dat de meeste plugin worden ontwikkeld door third-party ontwikkelaars die niet van elkaar af weten. Daardoor kan er nooit gegarandeerd worden dat geïnstalleerde plugins met elkaar overweg kunnen. Op termijn wordt dus een systeem gecreëerd dat bestaat uit allemaal losse componenten die onderhouden worden door externe partijen, de plugin-ontwikkelaars. Wanneer er in zo’n geval een update komt van de core (bijvoorbeeld een beveilingsupdate) van het standaardpakket kan het zijn dat de geïnstalleerde plugin niet meer werkt op het vernieuwde systeem. Als de ontwikkelaar beslist om zijn plugin niet verder te onderhouden en dus geen updates doorvoert waardoor de plugin breekt op de nieuwe versie van het core-systeem moet je als webbouwer zelf aan de slag. Dit resultaat vaak in een kostprijs die voor de klant niet min is doordat het heel wat langer duurt die aanpassingen door te voeren in programmacode waarmee die persoon nog nooit in aanraking is geweest.
Er is een markt voor open-source pakketten, dat is zeker. Indien dit niet zo zou zijn zouden pakketten als Drupal en Magento nooit de naam en faam verworven hebben waarop ze de dag van vandaag kunnen rekenen. Bent u bakker, beenhouwer of hondentrimmer dan is een pakket als Drupal perfect voor u. Betaal de buurjongen om de hoek 1000 euro en iedereen tevreden. Wenst u een webshop als onderdeel van uw core-business, een community-site om uw merk te promoten of een uitgebreid video-platform, kies dan voor een op maat ontwikkeld systeem. Als uw eisen in de toekomst veranderen, en dat zullen ze, is dit de enige mogelijkheid om ook na oplevering van de initiële website over een onderhoudbaar en uitbreidbaar systeem te beschikken.
Mijn gedacht.
Dit weekend nog eens, ter ere van de 55e verjaardag van vaderlief, een weekend doorgebracht aan het Veerse Meer, Nederland. De eerste keer Nederland voor Elisah ook. Zouden zo’n baby-shirts van “Hup Holland Hup” bestaan?
Wat je allemaal meetjsoolt op zo’n weekend, niet normaal. Baby moet bad, baby moet bed, baby moet speelgoed, baby moet Maxicosi, baby moet babysitter, maar vooral: papa moet surfen!
Jawel, na toch wel een hele periode (ik schat toch zeker meer dan 1,5 jaar) was er dit weekend de mogelijkheid mijn kwieke zelf uit te hangen op de Veerse wateren. Zaterdag bleek er een losse 12 bft. te staan ter hoogte van Vlissingen (zo leerde Teletekst) maar zondag waren de condities toch een stuk beter voor een weekendsurfer als mezelf.
Pics or it didn’t happen!

Mezelf met "de" papa

Schaamteloze show

Hup Holland Hup
Met dank aan de fotografe!
Dit is voor mijn technische vriendjes…
- Verkeerde localesettings blijken ervoor te zorgen dat er niet ingelogd kan worden, een proces dat mij nogal cruciaal lijkt en dat niet verkeerd mag gaan omwille van zo’n verkeerde instelling.
- De interface van de admin lijkt me eerder “onoverzichtelijk”.
- Ik vond nog nooit zoveel statische methoden terug in programmacode als in de codebase van Magento
Later ongetwijfeld meer.
Deze middag komen wat vrienden van de ADO-community op bezoek. Altijd leutigheid. Het menu: panne(n)koeken (check!), chips (check!), lasagna (double check!), wijn (check!) en Stella (check!).
Eigenlijk altijd leuk om zo mijn keukenschort ter lende te nemen om voor die peten te koken. Elisah ziet het alvast ook zitten.

Elisah "Stella" Provoost
Ooit kom ik terug. Harder. Better. Faster. Stronger.
Maar nu nog even niet.Â
Muziektip: http://maddecent.com/blog/2009/01/23/on-the-road-drivin-fast/
Video tip: http://www.fabchannel.com/diplo_concert
Groetjes.
Naar aanleiding van een post van Dominiek ben ik momenteel bezig met de verkenning van de CD “Wat als” van Hannelore Bedert. Ik had die al enige tijd geleden mogen in ontvangst nemen van mijn favoriete schoonvader maar nooit echt de tijd gehad (of “genomen”) om er eens echt naar te luisteren.
Laat mij toe u bovenstaande CD aan te bevelen, die is namelijk dik in orde. Misschien wel een parel, maar voor ik dat oordeel vel zal ik Hannelore eerst nog een paar keer moeten aanhoren.
Een andere groep is, zoals Dominiek trouwens ook vermeldt, “Het Zesde Metaal“. Die CD heb ik dan weer mogen ontvangen van mijn favoriete kozijn uit de multimedia-branche. Ook goed bezig die gasten, absoluut!
Dit allemaal in schril contrast met die wietewoais die daar show staan te geven op X-Factor. Man man man.
Een of andere persoonlijkheid die het duidelijk nodig vond zijn charismatische zelf nog wat extra in de verf te zetten blijkt van vandaag een “e-mailloze vrijdag” gemaakt te hebben. Dikke duim!
In een radio-interview geeft de heer G.M. de luisteraar enkele nuttige tips om met elektronische post om te gaan. Jongens toch, als je uw mail wilt bekijken, doe dat dan toch gewoon. Maar neen, GM, met al zijn ervaring op gebied van “mailchecking”, zal nu eens zeggen dat je je mail vandaag maximaal 3 keer mag gaan checken.
Weet je wat, ik zal eens zot doen, en check die 5 keer. Nè! Jongen toch, “E-mailloze vrijdag”, typische zever uit de mond van zo’n “consultant”.
Poeperkesdag ja, das nog eens een initiatief.
Vanaf 17 mei kan naar mij gerefereerd worden als “Voadere”. Driewerf joepie!
Dit schoot me net te binnen: (figuurlijk)
Tijdens Peter Live, de ego-show van Peter Van de Veire, was onze vriend bezig met een “interview” met Jasper Steverlinck:
Steverlinck: Ja, ik speel nu ook veel in Wallonië.
VDV: Hebben ze daar dan even grote zalen als bij ons in België?
Goe bezig die peet.
Net terug van een bezoekje aan Kinepolis Gent in gezelschap van enkele collega’s. Quantum of Solace, aka de Bond-Film met mottigen titel, beviel me wel. De openingsscene was er vlam op, en de rest van de film op zijn minst gezegd onderhoudend. Aston Martin chases, motorstunts, boat chase, hoog dead/hurt-ratio maar misschien net iets te weinig vrouwen…
Als je dus in de komende periode een uur of twee vrij hebt, u weet waar naartoe!
Zondag. Verveling. Haribo snoeppot. Cola.
Death Race is nog zo geen slechte film. Actie (race-) scenes die er uiteraard wel keihard over gaan, maar toch, niet slecht. Jason Statham is mijn nieuwe held. Uitkijken dus naar Transporter 3!
Zo te zien is het al bijna een maand geleden sinds mijn laatste blogpost. Hoogtijd dus om u nog eens te verblijden met wat nutteloos en geheel oninteressant nieuws. Inderdaad, dit is een “personal blog”, meerwaarde nihil.
Desalniettemin leest u nu paragraaf 2. Proficiat daarvoor!
Paragraaf 3 met een poging toch nog iets te zeggen. Vriend Fre² schreef onlangs nog een degelijke post, misschien kan je beter die lezen, want ik heb zo het gevoel dat ik ietwat pinnig sta en dan toch maar bedrijven uit de IT-sector ga afbreken met schadeclaims tot gevolg.
Soms heb ik het gevoel dat ik beter maar eens stop met dat bloggen. Aan de andere kant heb ik toen ik indertijd begon met dit blog voor mezelf beslist deze handel nooit op te doeken. Ik deed dat in het verleden met sommige projecten en achteraf kreeg ik daar altijd spijt van. In ieder geval vraag ik mezelf soms af wat voor nut een blog als dit eigenlijk heeft. Ik kan me niet voorstellen dat de mensheid er beter van zou worden. Tenzij, tja, euhm, Plan ouder worden?
Ik vermoed dat ik het doe voor mijn ego en ook wel een beetje om erbij te horen. Het was dat of beginnen roken en “do drugs”. Ik ben blij dat ik koos voor het eerste, wat een meesterwerk toch, die site van me. Ik ben goed bezig.
Dat het maar snel 17 mei is.
Gisterenavond hadden we onszelf uitgenodigd voor Johnny Cash: A tribute in het Capitole in Gent. Zoals het een hippe twintiger betaamt ben ik al een hele tijd fan van de heer Cash.
De ode aan bovenstaande werd gebracht door o.a. Patrick Riguelle, Jan Houtekiet, Wim Opbrouck, Kathleen Vandenhoudt, Wigbert van Lierde, Willy Willy, Raf Walschaerts en den Axl Pèleman. Samen brachten ze een mix van eigen versies van bekende nummers tot nederlandse vertalingen van o.a. ‘A boy named Sue’ en ‘Jackson’ (wat “Menen”, aka “Mjìnde” werd).
Persoonlijk vond ik de ene artiest al wat beter geschikt voor dit werk dan de andere, maar laat ons zeggen dat ik vooral onder de indruk was van Wigbert “Ebbenhout Blues” van Lierde en Kathleen Vandenhoudt. Haar versie van ‘Hurt’ was formidabel. Naast de zangprestaties was ook de instrumentale begeleiding niet mis. Daar o.a. Jan Hautekiet aan de toetsen en Gert de Bakker aan de trompetter. Die peet kan spelen man. Serieus.
Een geslaagde avond dus, afgerond met een echte “Bel Pils”. WTF? Idd.
Vandaag heb ik eens, na een tip van vriend Davy, de mogelijkheden van TradeTracker gecheckt. Ik was al een tijdje op zoek naar mogelijkheden om mij als affliate te engageren en kwam daardoor bij Tradedoubler terecht. Miserie troef en de rapporten lijken me niet echt in overeenstemming met de werkelijkheid.
Ik moet eerlijk zeggen dat de eerste indruk van TradeTracker heel wat professioneler is. Een erg overzichtelijke en handige beheersinterface met duidelijke rapporten e.d.
Nu nog eens afwachten wat deze service aan inkomsten zal gaan genereren, maar op het eerste zicht moet dat wel meevallen. Ik raad het iedereen aan, zo’n mooie banner voor uw Google-trafiek ;-) Mijn eerste setup staat alvast op de lekkere recepten-blog!
Dankzij onze fijne werkgever konden we vorige vrijdag genieten van een dagje Pukkelpop. Zonder al te veel verwachtingen (eerste keer Kiewit) werd er ’s ochtends afgesproken en werden we vervoerd in “Da Marlon Van“. Racedriver vriend George bracht ons gezond en wel ter plekke. Niet dat ik door mijn twijfels bij had, maar smans handigheid met een versnellingspook is niet altijd even vloeiend geweest, vandaar zijn automatisch speelgoed.
Ik had niet echt een planning opgesteld welke groepen ik zou gaan zien dus bij gebrek aan beter heb ik de voormiddag “in de zunne, ip min gat” doorgebracht. Langs de neus weg ook het optreden van Das Pop meegepikt en het wordt tijd dat die gasten eerst en vooral eens hun haar laten knippen, en ten tweede op pensioen gaan. Dank u.
In de namiddag was er Brodinski en de betrekkelijk vette set van Diplo. Naart schijnt was de set van Deadmau5 ook niet slecht maar een mens moet kiezen natuurlijk. Voor wie niet bekend is met Diplo, zijn set vanop Lowlands (vergelijkbaar met die vanop Pukkelpop) is te vinden op de interwebs.
Tegen de avond dan nog wat meegenomen van Erol Alkan en Boyz Noize. Ik ben ook even met mijn lang haar meegetrokken geweest naar Messoeha of zoiets, maar dat was er voor mij persoonlijk een beetje over. Een beetje veel.
Een nummer of drie van de vrienden van Metallica was ook genoeg. Een manspersoon die meermaals zegt dat hij mij graag ziet en steeds maar placht te beweren dat we vrienden zijn, daar knap ik op af. Nu, naart schijnt was dat optreden niet slecht, dus wie ben ik…
Pukkelpop op vrijdag 15 augustus was een leuke belevenis. Volgend jaar weer? Wie zorgt voor de tickets? ;-)
Er werd mij op een niet onaangename wijze een stok gegooid. Het is namelijk zo dat een stokje al eens met een paar vragen gepaard gaat waarbij je liever de antwoorden schuldig blijft. Lezer van het eerste uur vriend Chris liet mij weten dat hij dit blog op een of andere masochistische wijze interessant vindt. Dat maakt mij blij.
De eerlijkheid gebiedt mij echter toe te geven dat ik de laatste tijd nogal wat blogverzuim heb gepleegd. Er zijn een paar geldige redenen en ook een paar andere.
Een geldige reden kan zijn dat Anne en mezelf onlangs verhuisd zijn naar wereldstad Zulte en dit naar een huis. (dit trouwens met de hulp van enkele collega’s, surfhomies en Moatn, Makkers Moas. Waarvoor dank!)
Ik ben de laatste maanden ook bezig geweest met een tof project dat stilaan zijn einde nadert. Een uitgebreide evaluatie moet ik voor mezelf nog maken, maar ik denk dat ik kan besluiten dat het wel goed zit. Driewerf hip hip hip.
Upcoming: andere leuke projecten in de speeltuin, gras maaien in mijn eigen tuin, genieten van de laatste zomerzon (raaaiiight) en last but not least een bezoek op vrijdag aan Pukkelpop, alweer met de jonge en dynamische ontwikkelaars van het Marlon Video CMS.
Volgende keer misschien wel een meer uitgebreid relaas (met meer linkliefde).
Ze zijn velen onder u wel bekend, de e-mails van de firma Daronet Europe die u websites verkopen.
Vanmiddag was het weer van dat: ik kan momenteel genieten van een zomeractie en voor 600 euroots heb ik een professionele, gepersonaliseerde website die geoptimaliseerd is voor G00gle. Daarenboven kan ik aan de hand van een unieke en zéér eenvoudige manier de inhoud van mijn website beheren.
Mocht ik zo geen schijtluis zijn, ik vulde het contactformulier in voor “een demo van de gebruiksvriendelijkheid“. Helaas durf ik mijn broek al eens vol te schijten bij het minst stresserende voorval en aldus doe ik dat niet. Als tegenprestatie verstuur ik wel even wat lege contactformulieren. (doen!)
Wat mij ook nogal stoort is het logo van Feweb in die reclame-mail. Ik vraag me eigenlijk af wat je als webontwikkelaar moet doen om je als lid van Feweb te mogen beschouwen. Het is bijna gênant om als lid van Feweb over dezelfde kam te worden geschoren als die nitwits. Gelukkig ben ik geen Feweb-lid.
Blijkt trouwens dat die Daronet zo een beetje de Israelische Proximedia is. Zo stoer kunnen pronken met verkoopscijfers, minder met de websites zelf.
Je kunt trouwens ook een demo bekijken van hun 600-euro-debielenCMS “Modooloo” bekijken.
Ik hou niet van zo’n mails. Dus beste Gina Vreys, ik zou het appreciëren als u mij zou willen verwijderen uit uw potentiële klantenbestand. Ik wou het u via deze weg laten weten. Ik test nu de “uitschrijf”-functie al heb ik nu al geen goed gevoel bij de effectieve werking daarvan…
Groetjes.
Vorige week was hier een kleine BBQ. Met een goede fotograaf in huis levert dat leuke plaatjes op. Dikke merci @frefre. Laat het vooral de laatste niet zijn deze zomer!!! ;-) Volgende keer misschien nog wat meer Marlon-peoplz (ik probeer ondertussen mijn populariteit terug op te krikken!)
http://flickr.com/photos/frefre/sets/72157606477820847/
Dierbare elementen van het nageslacht,Het is zo dat mijn ega en mezelf begin juli zijn verhuisd vanuit een plaats genaamd “Gent” naar wereldstad “Zulte”, u wel bekend. Omdat wij onze eigen conditionele capaciteiten volledig onderkenden hebben wij de verhuis zelf op onze eigen schouders laten rusten en u allen laten doen waar u zelf goed in bent. U kunt ongetwijfeld iets opnoemen….
Het begint stilaan pijnlijk te worden dat iedereen zich uitgenodigd voelt. Bovenstaande betrof een mail naar de familie Deprez en ik dacht, ik doe eens hip en cool en plaats het ook op mijn blog zodat enkele familieden die kunnen lezen de uitnodiging hier konden raadplegen. Ik heb alles nog eens grondig nagelezen en het was niet echt duidelijk dat het dus om een familiale uitnodiging ging. Bij deze mijn excuses. Je zult die dag zelf moeten invullen… ;-)
Als ik mijn dag moet beginnen met een fietsrit door de plensende regen dan ben ik niet meer zo lief in de omgang met andere mensen. Als ik net zoals deze morgen bij het doorkruisen van die waterplas te veel het water in mijn schoenen voel binnensijpelen is de lol er af.
Wanneer na al dat fietsplezier het eerste menselijk contact verloopt via een dialoog die begint met “Oe, ist aant regenen??”, dan kan je besluiten dat ik pissig ben.
Gelukkig beginnen mijn sokken nu al wat op te drogen en krijgt mijn haar terug het toegelaten volume. Nog een goeie maand en tis met de auto te doen, “in de zunne ip min gat”…
Lang geleden dat ik nog zo enthousiast was over een spel: Racedriver Grid. Op dit moment is enkel de demo beschikbaar maar die zet een mooie toon. Ik plaatste enkele game captures op GarageTV tijdens mijn eerste testritten ;-)
Klik hier om het video filmpje te bekijken
Ik kan me voorstellen dat ik hier voor sommige non-webbies al eens durf chinees schrijven. Vandaar:
Mijn meer technische blogposts vind je vanaf nu op http://ontwikkeling.dieterprovoost.be/blog.
Vanaf nu hier dus nog enkel mijn persoonlijke exploten. Spannend.
Vriend Johan stak onlangs zijn blog in een nieuw kleedje. Het resultaat kan je nog steeds hier bewonderen: Wolf’s Little Store.
Waarom nu deze aankondiging via dit blog? Het zit zo: Johan is van mening dat de reacties op zijn blog weinig tot geen meerwaarde boden aan de “overall content” en zodoende liet hij die in het nieuwe design achterwege. Persoonlijk vind ik dat fout. Helemaal fout. (en ik zal u dan ook nog eens zeggen waarom!)
Volgens mij is er maar één argument waar Johan het bij het rechte eind zou kunnen hebben: Het is moeilijk om degelijke conversaties of argumentaties op te bouwen binnen het format van een reactie. Daar kan ik inkomen, zeker gezien het feit dat de artikels die op Johan’s blog verschijnen vaak technisch getint zijn en verschillende aandachtspunten bevatten. Om een onderbouwde reactie neer te schrijven heb je plaats nodig en die is er vaak niet. Het voorstel om te reageren via het contactformulier is echter wel heel erg Web 1.0.
Neen, volgens mij zijn reacties op een blog uiterst nuttig. Als het gaat om een artikel dat om uitgebreide reacties vraagt kan zo’n reactie dienen als aanzet tot een uitgebreide discussie. Als het onderwerp waarover gediscussieerd wordt interessant genoeg is zullen de personen die reageren op het artikel zelf wel tijd maken om hun mening op hun eigen blog uit de doeken te doen. Trackbacks bestaan niet voor niets.
Laat de reacties op een blog weg en volgens mij is er geen sprake meer van een echte “blog”. Reacties uitschakelen betekent voor mij evenveel als: “Ik als auteur zal hier eens mijn zegje doen, en als het mijn lezerspubliek niet aanstaat dan kunnen ze de boom in“. Vergeef me, maar ik ervaar het als arrogantie. Gebruik de interwebs, maak gebruik van het feit dat meer en meer mensen de toegang vinden tot jouw informatie, jouw bevindingen en jouw ervaringen. En ga verder dan het dicteren van die kennis: begeleidt die personen, ga in op hun vragen, kortom INTERAGEER! Geen reacties toelaten betekent geen interactie en geen networking. Dit is een stap terug. Een blog is meer dan enkele statische pagina’s samengevat in een RSS-feed.
Een andere verandering die met het nieuwe design werd doorgevoerd is het feit dat er per artikel maar 1 categorie werd toegekend. Een nobel doel, maar wanneer ik de titel van de twee categorieën “general” en “insights” bekijk is het mij op voorhand niet duidelijk wat ik daar mag verwachten. Misschien moet één categorie per artikel wel lukken maar dan moet dit wel aangevuld worden door het gebruik van tags. Die tags zouden er in combinatie met een zoekfunctie voor kunnen zorgen dat de navigatie in de site vlotter verloopt. Ik vind geen van beiden terug en loop dan ook een beetje verloren…
Ik ben een fan van minimale designs, designs zoals de vorige versie op Johan’s blog. Die zat strak. De nieuwe versie is ook strak, maar té minimaal. Er ontbreken volgens mij enkele erg belangrijke onderdelen om Wolf’s Little Store tot een degelijke website mét een aangenaam design te maken. Op dit moment zie ik een veredelde “ordered list“. Persoonlijk verwachtte ik trouwens ook een of ander HTML list-element ipv tabellen.
In ieder geval veel stof voor de Web Meetup op 8 mei! Toch maar eens in mijn agenda zien…
Kijk, daar ben ik nu eens ambetant van. Een of andere kerel schrijft liedjes voor “Schrijf er maar één” en wordt vermeld op de website van Radio 2. Akkoord, niets mis mee, ware het niet dat die kerel toevallig “Dieter Provoost” heet en ik het niet kan appreciëren dat een of andere emo zijn persoonlijke problemen in liedvorm giet en denkt daarmee horend Vlaanderen een plezier te doen. In ieder geval hoop ik dat hij contractueel verbonden is aan het feit dat hij maar één nummer mag schrijven.
Het staat mij niet aan dat die kerel mijn zoekresultaten op de eerste pagina in Google durft te verstoren. Wat denkt die wel, WISSERKE!!!
Het is ondertussen al een tijdje geleden dat ik hier nog eens een degelijk stukje proza neerpende. Nu ja, daar is nog niemand aan gestorven denk ik…
Even berichten dat ik een nieuw blog heb: Comedy Channel. Verwacht er geen über-interessant of megalomaan project van, het is gewoon een verzameling van comedy-filmpjes (en op termijn misschien ook geschreven inhoud) die ik persoonlijk wel de moeite waard vind.
Goed om eens te checken tijdens een zwart moment van de dagdagelijkse dag, iedereen heeft die weleens nietwaar? Toevoegen aan de RSS-reader den dezen!
Er zijn verschillende manieren om op het werk te geraken. Zo is er de fiets, de bus, de tram of als doorwinterde dagtripper kun je opteren voor de stapschoenen. Ik daarentegen ben lui en als ik de kans heb kom ik werken met de wagen. Als je het geluk hebt dat je leuke vriendjes hebt die je al eens durven komen ophalen thuis dan is het helemaal in orde. Als die vriendjes dan nog eens met een kanon rijden is het nog zo gezellig!
Dat was het geval gisterenochtend in jawel, onderstaand kanon. Dank aan vriend Koen. Mijn kuiten trillen nog. Kickdown zegt ie… man man man.
Nog wat meer foto’s op autogespot.com.
De voorbije week is goed geweest: iedere dag tot 20 graden van onze vriend Celsius en een stressvrije omgeving. Af en toe wat wind dus er was zelfs de mogelijkheid om de wateren van het Lago Maggiore te verkennen. Enkele foto’s vind je nu al terug op mijn flickrpagina’s en er is zelfs een video (in erbarmelijke youtube kwaliteit):
Later voeg ik nog wel wat meer sfeerbeelden toe…
Naar aanleiding van de reacties die op mijn eerste post rond het webbedrijf Proximedia werden gepubliceerd ga ik nog graag even verder in op dit onderwerp. Geen persoonlijke verwijten of laaghartige aanvallen op het bedrijf zelf, enkel wat vaststellingen en feiten bij belangrijke factoren die meespelen bij de keuze van een webbureau.
Betrouwbaarheid
Ik heb persoonlijk nog geen contacten gehad met Proximedia. Door de eerste post van vriend Erik over dit onderwerp werd evenwel een reactie uitgelokt en werd geantwoord door de heer Fabrice Wuyts (CEO van Proximedia):
“Met een tevredenheidspercentage van 86%, vastgesteld door een extern enquêtebureau, Target Power, mogen wij naar ons gevoel, besluiten dat de door Proximedia geleverde diensten wel degelijk worden gewaardeerd door de meerderheid van onze klanten.” (zie volledige reactie)
Van “Target Power” had ik nog nooit gehoord, maar dat zal dan wel aan mij liggen. Ik weet niet precies wat de heer Wuyts verstaat onder “extern”, maar volgens mij is dat een onafhankelijke instantie die objectief een rapport kan opmaken. Blijkt dat Target Power nu precies toch niet zo heel erg “extern” is. Bekijk gerust de inlogpagina van Target Power en vertel mij wat niet klopt… Niet gezien? Ik zal het je zeggen: de alomtegenwoordige Proximedia-SEO-truc mist hier zijn effect niet: De titel van de pagina, jawel, “Proximedia”. Extern enquêtebureau, neen, ik dacht het niet.
Technische kennis
Ik heb nog geen broncode gezien van een Proximedia-website en zal dit wellicht ook nooit te zien krijgen. Toch zijn er enkele dingen die mij als bezoeker van verschillende websites zijn opgevallen. Ten eerste worden formulieren steeds gevalideerd met behulp van javascript. Not done. Zo verstuurde ik enkele lege formulieren en daar kwam al een eerste leuke vaststelling opduiken: Iedere website bevat een “Dank u voor uw informatie-aanvraag”-pagina. Niets mis mee, integendeel, zij het niet dat die pagina fysisch dan weer wel subtiel onder de rootmap van de proximedia-site zit. (voorbeeld) Als klant kan je je “gelukkig” prijzen wanneer die pagina in een iframe binnen de eigen website opent. Je vind de volledige sites trouwens allemaal hier: http://www.proximedia.com/local/<klantnummer>/.
Waar ik meer problemen mee is de totale verwaarlozing van technische SEO-tricks. Google resultatenpagina’s als deze zijn daar voorbeelden van. Beetje jammer.
Hoe Proximedia hosting aanbiedt weet ik niet, maar er staan wel heel erg veel sites op 1 enkele server, deze hier: 194.88.108.68. Een vaststelling.
Wat is nog het meest grappig vind zijn de vacaturebeschrijvingen. Vooral deze van webdesigner zijn treffend: Naast het feit dat je in een jong en dynamisch team moet gaan passen zal je ook het volgende doen:
“Op basis van de informatie die u ontvangt, zal u een grafisch ontwerp uitwerken, van het uitsnijden tot de volledige programmering van de website.”
Stel: een website voor de bakker om de hoek. Zoals een reactie op de vorige post reeds aangaf beperkt de informatie die u ontvangt zich vaak tot een broodzak met het logo van de bakkerij. U werkt een uniek grafisch ontwerp uit. U gaat dit ontwerp slicen en omzetten naar HTML/CSS. U integreert het design met de aangeleverde content (teksten, enz…). Indien uw vriend verkoper er ook het gebruiksvriendelijke Proximedia CMS bij heeft verkocht (en dat zal hij gedaan hebben want een vertegenwoordiger werkt op premies), integreert u alles in dit CMS. U krijgt 2 dagen. Groetjes.
Support
Dit is simpel. Bij Proximedia huurt u een website, u bezit die niet. Wanneer u dus stopt met uw maandelijke bijdrage gaat ook de site offline. Wanneer u dus net iets te veel beroep moet doen op ontwikkelaars om uw site up-to-date te houden dan zal u extra betalen. Zo gaat dat. Althans bij Proximedia.
Neen jong, tis niets voor mij.
Het internet heeft een naam, maar het is niet Proximedia. Naar aanleiding van een nieuwsbericht op Digimedia een korte bespreking over het fenomeen Proximedia.
Het nieuwsbericht meldt een stijging van de netto winst van het bedrijf met 46,7%. Dit bracht het totaal op 680000 euro. Voor deze cijfers waren onder meer de 1374 nieuwe contracten erg belangrijk. Proficiat Proximedia, dikke duim!
Een verstandige mens zei me ooit: “Een bedrijf is zo goed als het zelf beweert te zijn”. En dat is waar! Proximedia heeft trouwens vele awards gewonnen. Zo is één van de awards de “Spirou Sailers Belgian Junior’s Cup”, een zeilwedstrijd. Hmm, my point exactly.
In het vierkoppig lijstje van “Awards” staat er één item dat de moeite waard kan genoemd worden: de “Golden Web Award voor Shop-e-Centers“. Het betreft een award verkregen in 2004 voor de website Shop-e-Centers. Dit is een pareltje dat u trakteert op een 100+ javascript-errors bij een informatief bezoek. Misschien toch even vermelden dat de Golden Web Awards de laatste jaren weinig tot geen winnaars verkozen hebben. Het is een wilde gok, maar het zou me niets verbazen mocht Proximedia de Golden Web Awards zelf opgestart hebben…
Ik geef het u op een blaadje: er is niemand in de webwereld die op dit moment de kennis en bekwaamheid van het bedrijf Proximedia kan bevestigen. Er is geen derde persoon, er is enkel het bedrijf zelf dat zichzelf ophemelt met mooie businesscijfers.
Als ze dan toch zo vol van zichzelf en technisch niet sterk zijn, hoe komt het dan dat ze ieder jaar opnieuw succes boeken?
Het antwoord is simpel: er wordt zonder gêne gebruik gemaakt van de onwetendheid en gebrek aan technische kennis van de gemiddelde KMO. Proximedia verkoopt “websites”. Het begrip website wordt opnieuw gedefinieerd en bestaat volgens Proximedia uit:
Ik ben geen klant van Proximedia en zal dat ook nooit worden. Om die reden kan ik niet verder in detail treden omtrent de werking van het bedrijf. Ik vermoed een cascade-effect van de ene divisie van Proximedia naar de andere. Zo zult u voor uw website ongetwijfeld een supersnelle internetverbinding nodig hebben en zal een dedicated server (een server voor uw site alleen) uiteraard een must zijn. U betaalt. Dit alles moet onderhouden worden. U betaalt. Abonnementen zijn jaarlijks. U betaalt opnieuw.
Geld moet rollen, versta mij niet verkeerd, maar geld weggooien kan niet de bedoeling zijn. Mijns inziens levert Proximedia bandwerk. Dat kan ook niet anders als je in 6 maanden 1374 nieuwe contracten binnenrijft, u rekent zelf maar uit hoeveel sites per dag moeten worden ontwikkeld. U kunt dan niet verwachten dat Proximedia een uniek pronkstuk aflevert waarmee u de concurrentie zomaar wegblaast. U kunt op dat moment alleen maar hopen dat uw concurrent ook een klant is van Proximedia.
Waarom nu dit artikel?
Enkele collega’s hebben dit onrecht in het verleden reeds aangeklaagd waarop reeds heel wat reacties volgden. Het internet is de enige manier waarop we potentiële klanten kunnen bereiken en hen eventueel kunnen waarschuwen voor deze praktijken. Er is echter niets beter dan levensechte situatieschetsen! Indien u dit artikel als (ex-)klant van Proximedia leest en u uw ervaringen wenst te delen, dan kan dit onderaan dit bericht in de reacties. Ook goede ervaringen zijn van harte welkom, misschien zie ik alles wel wat te negatief in. Laat van u horen!
Zaterdagmiddag was er in Fnac Gent een mini-concert voor de voorstelling van de cd “Here we go again” van Lady Linn. Lady Linn, aka Lien de Greef, aka miss Bolchi (je weet wel: “City Trippin’” tiedeliedelie), wordt door sommigen omschreven als de Vlaamse Amy Winehouse, althans wat betreft de muziek. Daar kan ik inkomen.
Ik kan me voorstellen dat het muziekgenre sommige mensen afschrikt, het is nu eenmaal geen “boenke boenke boenke” of “Vlaamsche Schlager”, maar ik kan je zeggen dat het je niet zal spijten. De muziek is formidabel, om dan nog maar te zwijgen over het stemgeluid van de Lady herself, jawadde.
Echt waar man, kopen die handel. Kopen zeg ik u! Niet overtuigd?
En nu? Nóg niet? Zo klonk het zaterdag in de Fnac:
Op woensdag, morgen dus, ga ik naar een optreden van T-Unit 7, een jazz-groep-ensemble met big-band-allures-of-hoe-heet-zo’n-ding. T-Unit 7 speelt in de balzaal van de Vooruit rond 21.30u.

Waarom ik nu opeens liefhebber geworden ben van jazz? Niet. Nog niet tenminste! Het is zo dat één van de zeven-koppige bandleden mij niet onbekend is. Helemaal niet zelfs. Vriend Peter Delannoye toetert maar wat graag mee op zijn trombone. Peter speelde trouwens ook al mee met Lady Linn, de vrouw met de prachtige stem die onder begeleiding van haar Magnificent Seven trouwens ook allicht de CD “Here we go again” uitbrengt.
Allen daarheen dus morgenavond in de Vooruit, het is eens wat anders!
Van vriend Erik kreeg ik een stokje toegeworpen. Een stokje is als een goede oude kettingbrief in een nieuw kleedje en aldus compleet nutteloos. Voor vrijwel 100% zinloos. Tijdverlies.
Dat neemt niet weg dat ik vriend Erik eigenlijk wel een toffe peer vind en hem niet voor het hoofd wil stoten. Zodoende geef ik hieronder mijn zwaar onderbouwde vrije mening op enkele vragen.
3 bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen.
Een makkelijke om mee te beginnen. Dit zijn zonder twijfel onderstaande groepen:
2 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord,… en die je altijd zullen bijblijven.
3 vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan.
Naast het feit dat ik nog steeds geen cadeau heb voorzien voor de poepie haar verjaardag dit jaar niet bijster veel. Dit is misschien wel een mooie om in de reacties aan te vullen!
3 dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten.
2 mensen die je hiermee graag wil lastigvallen.
Twee familieleden startten onlangs een blog op aanraden van aangetekende. Bij deze hoogstwaarschijnlijk hun eerste stokje, machtig vint. Doen dus, Stephen en Kris!
Als we bij Marlon een drink organiseren, dan doen we dat goed. Het initiele idee van een drink eindigde uiteindelijk in een aperitief-hoofdgerecht-dessert-degustief evenement ten huize hier. Er werd gelachen, gepraat, gedronken, gegeten en ja toch wel, nog meer gedronken. En daar zijn beelden van, en wel hier!
Merk op dat er gerust nog drie man meer aan deze tafel kan plaatsnemen! Om daar een positie te verwerven kan je hier een kijkje nemen.
Het kot is weer proper, ik weet niet vanwaar ik het idee opeens haalde om nu nog alles op te ruimen, maar ik denk dat de limoncello er wel voor wat tussen zat ;-) Morgen lang uitslapen dus!
Vanaf heden wordt er dagelijks rond de klok van 17u een potje Trivial Time georganiseerd via Twitter!
Hoe neem je deel? Volg @trivialtime via twitter en antwoord zo snel mogelijk op de dagelijkse hersenbreker. Eeuwige roem en spelplezier zullen uw deel zijn!
Trivial Time mannekes kom!
Een hele tijd geleden was er op Studio Brussel het programma “Microkosmos” alwaar menig humoristisch talent een prachtig stukje radio produceerde. Microskosmos vertelde het verhaal van een 10-tal vrienden uit de verschillende provincies van het vlaamstalige landsgedeelte. Mensen als Bart Vanneste (Freddy De Vadder) en Gunter Lamoot zijn slechts enkele van de op vandaag volwaardige comedy specialisten die uit deze samenwerking ontsproten.
Omdat ik Studio Brussel zo lief vind misschien nog eens langs deze weg een kleine oproep aan de radiomagnaat om Microkosmos opnieuw te gaan uitzenden of het handeltje via podcasts beschikbaar te stellen. Ik zag zelfs dat gelijkgestemden hiervoor reeds een website op poten hebben gezet!
Enkele korte audiofragmenten kan je terugvinden op de website van Gunter Lamoot. Zo is de sketch waar John het nummer van Phaedra Hoste koopt betrekkelijk hilarisch!
Mocht je dus toch nog ergens over een audiofragment beschikken, laat dan zeker iets weten!
Volop bezig met de installatie van Ubuntu “Gutsy Gibbon” op mijn desktop-pc. Leuk om te zien dat ik op Vista constant +25% van mijn geheugen gebruik daar waar Ubuntu er amper 15% nodig heeft, en dat tijdens een relatief zware belasting…
Hoopgevende commentaren op mijn eerdere post over Rock Werchter: De Foo Fighters zouden dit jaar blijkbaar van de partij kunnen zijn op de weide van Werchter!
Nog geen écht officieel nieuws van ‘De Schuur’ dus, maar toch iets om in de gaten te houden me dunkt!
Ziezo, lekker gegeten en terug klaar voor deel twee van 17/01/2008. Beetje opvolgen van recente projecten en vol overgave voortdoen aan het eerstvolgende project op de agenda.
Koptelefoon bovenop het smoelwerk en gaan, we weten wat te doen!
Lap, tis weer van dat. Ik had mij deze avond voorgenomen mij niet in totale afzondering te plaatsen en een gezellige televisieavond te beleven met de poepie.
De televisieavond begon met een aflevering van Sara, gevolgd door het VRT Nieuws en een aflevering van Thuis waar een lesbische outing de x kijkers verstomd achterliet. Dit alles tijdens de bereiding en verorbering van het avondeten weliswaar.
Daarna was het de beurt aan “De nieuwe mama“, een grensverleggend programma van dé VTM. Bedoeling van het gegeven is om tijdens 10 dagen de mama’s van twee gezinnen te gaan omwisselen. Het hogere doel is mij vreemd.
Ik vraag mij eigenlijk af wie aan zo’n programma’s deelneemt. Nee, eigenlijk vraag ik het mij niet af want ik heb het zonet gezien. Het zijn mensen met te veel tijd. Veel te veel tijd. Waarschijnlijk evenveel tijd als de trouwe kijker van het programma.
Gotver, wat zit ik hier eigenlijk mijn tijd te verliezen. Gedaan met al dat sociaal gedrag, gedaan met aangenaam zijn, tijd om Prison Break te zien. En wel nu.
Ik heb zo van die filosofische momenten en gisteren was het weer van dat.
Aanleiding van het gebeuren was de aanwezigheid van een reukblokje in het urinoir. Op dat moment werd mij duidelijk dat er eigenlijk maar twee soorten mensen zijn: mensen die óp het blokje mikken en mensen die dat trachten te vermijden. Persoonlijk ben ik iemand die het blokje gaat vermijden daar de risico’s niet min zijn: een natte broek, natte schoenen en zelfs een nat voorhoofd behoren mijn inziens tot de mogelijkheden.
Ik moet zeggen dat ik deze morgen, na een persoonlijk gesprek met vriend Bauffman, tot de conclusie gekomen ben dat er ook nog een derde soort mensen bestaat. Die derde soort wordt in mijn bovenstaande voorbeeld vertegenwoordigd door het reukblokje zelf. Het zijn zij die de vuiligheid en miserie van de anderen op hun kop krijgen. Het zijn ook zij die af en toe kun kop uitwerken en ervoor zorgen dat je natte schoenen dan wel een nat voorhoofd krijgt. Het zijn de losers die hun creatieve ideeën spuien in een wereld waar ze vaak niets van af weten. Het zijn de ‘Website under construction’-webdevelopers.
Doe ermee wat u wilt. Misschien toch eens diep nadenken welk soort mens u bent? Neen? Werk dan maar gewoon door. Loser.
Ik ben nog niet meteen een fan van het eerste uur van de nieuwe look voor nieuwssite VRT Nieuws.net, maar desalniettemin ben ik een fan van de banners onderaan de site.
Die Tim Pauwels is mij een machtige peet. Wie is uw idool op de nieuwe site van De Redactie?
Afgelopen week was het precies een “start-een-blog”-week. Neef Stephen en neef Kris hebben elk hun webstek officieel online gegooid en zullen er u vanaf heden inlichten over de dingen des levens.
Neef Bert begon een blog met lekkere recepten dus mocht er nog iemand op zoek zijn naar een kerstrecept, check it out!
Aan iedereen die gebruik maakt van de leuke wordpress-plugins om del.icio.us-links te posten op zijn/haar blog:
Maak er alstublieft uw goede voornemen van om deze plugin UIT te schakelen. De meerwaarde is nihil, nihil zeg ik u! Als ik geïnteresseerd mocht zijn in het volgen van de links die u interessant vindt, dan heeft Delicious RSS-feeds voorzien die deze functionaliteit aanbieden. Het gebruik van uw blog om dergelijke oplijstingen te geven hebben als enig doel om Google gunstig te stemmen en dat weet u waarschijnlijk beter dan ik.
Het gebruik van meerdere RSS-feeds is geen schande: voorzie desnoods een aparte RSS-sectie op uw website. U zult er mij en ongetwijfeld heel wat andere lustige lezers van uw exploten een enorme dienst mee bewijzen!
Stop ermee, ik dank u wel. Prettige feestdagen toegewenst.
Doordat ik zaterdagavond op het laatste nippertje mijn ticket voor SoulwaXmas heb verkocht kan ik helaas geen review schrijven over het concert in Flanders Expo. Gelukkig kreeg ik mijn immer sympathieke neef Kris zover om een kleine impressie over het party-gebeuren te schrijven. Hier gaan we:
“Gisteren was het dus eindelijk zover: Radio Soulwax-mas.
Toegekomen in een overvolle tram rond 23u45, toen was de vestiaire al volzet!! (gelukkig konden we onze spullen in iemands auto leggen)
Onmiddellijk naar hal 2 gegaan voor Erol Alkan, die draaide een strak setje met weinig bekende tracks maar dat maakte het alleen maar beter. Tevens is Erol een goeie entertainer die volledig opgaat in zijn muziek samen met het publiek.
Iets voor 2u naar buiten gegaan om op tijd te zijn voor Boys Noize.
In Hal 4 was Soulwax nog bezig en zoals verwacht was de zaal volzet, dus stond er enorm veel volk buiten te wachten. De politie en security wilden iedereen blijkbaar weg van de barriere dus duwden ze de hele meute achteruit, met enkele valpartijen als logisch gevolg.
Aangezien een meute sterker is dan 10 politieagenten stonden we rap terug vooraan :)
Na een uurtje wachten konden we dan toch eindelijk naar binnen, Boys Noize was toen juist begonnen aan zijn set, opbouwen zat er niet in, onmiddellijk knallen! De slechte geluidskwaliteit en weinig opfleuring van de hal stoorden mij toch een beetje.
Boys Noize draaide een sterke set met veel hits (offcourse) en begon op een moment zelf hardstyle te draaien :) .
Na Boys Noize teruggekeerd naar Hal 2 voor Justice. Daar stonden niet enkel de mannen van Justice achter de draaitafels maar ook Dj Mehdi, Boys Noize en Stephen Dewaele, dikke feest dus. Veel bekende hits (ed banger) maar dat maakte het toen wel tof! Super set.
Om 6uur terugkeren met de tram, of dat was toch de bedoeling!
Hebben verschillende trams zien voorbij passeren waar we niet meer bijkonden. Na een uurtje trekken en duwen toch op ene geraakt en zo kwamen we terug uit bij het station, en dat was ook de eindhalte! Dat wilde zeggen dat ik nog een stevige wandeling voor de boeg had! Tegen 8u lag ik dan toch onder de wol.
Kortom:
+ Goeie Djs
+ Hal 2 goeie sfeer, vooral door de lasers die ervoor zorgden dat de zaal lager leek.
+ 20euro voor z’n affiche is niet veel!
- Slechte organisatie!!!
- Slechte geluidskwaliteit
- Slechte bekleding (hal 4, hal 6 nooit binnengegaan)
- Dure versnapperingen (maar dat was te verwachten)
- Veel te veel klein volk dat niet kwam voor de muziek…
Gelukkig maakte de muziek en het gezelschap veel goed!
Voor mijn part mag er een 2de editie komen maar dan wel mét Digitalism, want dat waren toch de grote afwezigen op de affiche!”
Terug Dieter hier: Ik ben persoonlijk blij dat ik mijn tickets verkocht kreeg en toch nog een rustige avond heb beleefd. Word (ben?!?) ik nu oud?
Tijdens diverse gelegenheden in 2007 had er altijd wel iemand een digitaal fototoestel bij de hand. Ik ben geen professionele fotograaf en van fotobewerkingsprogramma’s als Lightroom en consoorten ken ik ook niets maar als je sommige foto’s bekijkt krijg je spontaan een glimlach op je gezicht. Voor mij is dit er zo een.
Ziehier mijn foto van het jaar 2007:

Wat is uw foto van het jaar?
Met de jaarlijkse kerstdagen voor de boeg en het daaruit voortvloeiende risico dat ik geen 24 uur meer doorkom zonder enkele glazen champagne dacht ik maar eens om een roundup te schrijven van mijn eerste 6 maanden als werkmens.
Sinds 1 juli ben ik begonnen bij Marlon als PHP-Developer. Om u een duidelijker beeld te geven van Marlon dan “Webdesign of Webdevelopment” graag een korte schets van het manvolk waarmee ik iedere dag samenwerk:
Laat ik maar beginnen bij de man waarmee ik de eerste contacten had binnen Marlon. Vincent is, voor zolang dat nog zal duren, de enige papa van de bende. Nonkel Vincent, zoals hij wordt genoemd in de Marlonmond, is een machtige peet waarop je steeds kunt rekenen. Zeker wanneer je onoverkomelijke problemen hebt zoals een té klein scherm of een muis die net niet goed genoeg in de hand ligt. Daarenboven brengt collega V. af en toe de kleine J. mee, ambiance verzekerd!
Baas nummer twee is de man die mij in mijn prille PHP-carriere bijstaat om het dagelijkse programmeerwerk te verteren. Ik opteer hier bewust voor het woord “verteren” daar meneer “XKR” Depoorter zich al eens vol overgave als chef-kok profileert. Dit uit zich in overheerlijke en vooral migraine-bevorderende culinaire hoogstandjes waar we met wat geluk een hele week kunnen van eten. Daarnaast gaat vriend Koen al eens volledig door het lint wanneer weer een of andere geflipte random feature opduikt en word ik af en toe gestraft vanwege… iets! Trouwens: donkerblauw!
Omdat een stoel met drie poten meer ambachtelijke charme heeft dan eentje met twee is er ook nog een derde leidinggevend persoon aanwezig. Frederik rijdt graag met de auto. Frederik rijdt graag snel met de auto. Maar naast dit typerende kenmerk kan je bij hem ook altijd rekenen op waardevolle input voor verschillende projecten en blijkt hij daarbij dan ook nog eens sympathiek te zijn in het dagelijkse leven ondanks de keuze voor een BMW.
Genoeg geslijmd want het wordt stilaan tijd voor de bespreking van mijn co-workers. Neen, serieus…
Vriend John is een sympathieke kerel die zowat de ganse wereld heeft rondgereisd en daar graag over vertelt. Tijdens dat rondreizen kwam hij in contact met vele dj’s wat zich uitte in een adoratie voor Ableton Live 7. Dat ik vol ongeduld wacht op een eerste track waarin hij zijn skills etaleert mag gerust geweten zijn!
Reizen, daar kent ook vriend Gerrit wat van! Hij heeft namelijk enige tijd in Roemenië vertoefd en aldaar menig spannende avonturen beleefd. Er gaat geen middag voorbij of we zijn toch maar weer mooi 2 minuten in Roemenië geweest. Hah! Daarenboven kent Adobe Flash geen geheimen meer voor dit manspersoon wat zich uit in grappige animaties en tot in de puntjes afgewerkte filmpjes.
Even terug naar bureau 1 want daar zit vriend Frederick. Deze sympathieke zoon van een BV, jawel, zit er nooit om verlegen om de middagpauze wat op te fleuren met menig sound effect. De in de volksmond omschreven geluidstrillingen “scheet” en “boer” zullen in Ableton Live van bovengenoemde wel een of andere vet geile sound-blaster-naam meegekregen hebben maar blijven dagelijks dienst doen als sfeerschepper. Naast voltijds .NET-programmeur te zijn leeft Frederick zich uit in de paintball airsoft-wereld waar hij al eens als Field-Master of zoiets mag fungeren. Blijkbaar is dat iets als een Führer binnen het wereldje dus van harte proficiat daarvoor!
Vriend Gert gaat door het leven als dé designer bij uitstek. Wat die gast soms uit zijn losse pols schudt, jawadde dadde. Hij is een meester in het ontwerpen van schepen alsook het designen van iconen die hoog scoren op vlak van usability. Om zijn overige tijd te vullen is Gert een fervent liefhebber van films en series en aldus gaat ook geen middag voorbij vooraleer we getrakteerd worden op een fragment van een echte klassieker dan wel de nieuwste films in première. Die zwarte sound-effecter uit Police Academy is er niets bij! Spider-pig, spider-pig…
Als laatste bespreek ik graag vriend Davy. Davy ‘Webstandaard‘ De Pauw is de XHTML-CSS-FLEX-SEO-freak van het nest. Geen indentatie is hem teveel, nee meneer. Als Davy niet op schok is met zijn madam om een keuken te scoren maakt hij als eens tijd om wat te musiceren. Met gitaar en drum gaat ie Dave Grohl achterna, zo heb ik van horen zeggen. Ook hier nog geen live demo’s te horen gekregen, dus laat dat iets voor 2008 zijn! ;-) Een seintje via MSN of een tik op de schouder zijn genoeg om ons samen over een random feature te buigen en alles naar wens op te lossen. Bedankt daarvoor!
Kortom: Mijn eerste zes maanden bij Marlon zijn bijna voorbij en ik ben volledig klaar voor de toekomst. Interessante en uitdagende projecten, machtige collega’s en af en toe het glas heffen om eender welke reden ook. Werken bij Marlon is de max maat, dus als je je kunt vinden in één van de jobbeschrijvingen op de site twijfel dan niet om contact op te nemen.
Op zondag 23 december wordt een “Top Gear’s Night In” uitgezonden op BBC 2. Het wordt een reeks uitzendingen die werden gekozen of samengesteld door de presentatoren van Top Gear zelf. Eén van de uitzendingen is een nieuwe aflevering van Top Gear zelf.
Dit is wat er allemaal te verwachten valt (London time):
7pm James May: My Sister’s Top Toys
8pm Top Gear
9pm Richard Hammond Meets Evel Knievel
10pm Have I Got News For You (hosted by Jeremy Clarkson)
10.30pm Match Of The Day 2 (not hosted by Jeremy Clarkson)
11.30pm Viva Knievel!
Een mooie afsluiter van het eerstkomende weekend dus! :)
Twitter blijkt weer plat te liggen na een onderhoudsbeurt. Zelf ben ik niet zo’n Guru-twitteraar maar als ik het wil gebruiken moet het werken of ik word pissig. En ik word niet snel pissig, behalve wanneer iets niet werkt dat hoort te werken.
Stel je voor dat je een aantal dagen niet kan of mag twitteren, dat moet hard zijn… Mijn gedachten gaan uit naar diegenen die zich inzetten voor een betere wereld.