Vorige zondag was een heerlijk rustige dag: nog altijd stralend weer, en dus een buitenspeeldag. Tegen een uur of elf zijn jij en ik met de fiets naar de markt op het Vanbeverenplein gereden, om te kijken of we geen simpele slippertjes voor in de tuin voor jou vonden. Ik had al de halve stad afgelopen, maar ofwel waren ze nog niet binnen, ofwel waren ze al uitverkocht in jouw maat. Ook op de markt hebben we er geen gevonden, maar we hebben wel een T-shirt voor jou meegebracht. Tegen dat we thuis waren, had papa een heerlijke kouwe pla klaargezet, buiten in de schaduw van de luifel, en we hebben daar allebei van genoten. De rest van de dag heb je voor een groot deel binnen gezeten en huizen zitten bouwen achter de zetel met al je kussens, omdat het buiten echt wel warm was.
Maandag was een vrije dag voor ons tweetjes (de scholen maakten de brug met 1 mei), en ’s voormiddags hebben we het opnieuw lekker rustig aangepakt. De bedoeling was om nog voor de middag naar de winkel gegaan, maar daar hadden we allebei geen zin in, zodat we dan maar viskroketten met puree en sla gegeten hebben, iets wat ik nog in huis had. Na de middag wilde ik even liggen omdat mijn buikje pijn deed, en zijn we uiteindelijk rond kwart voor drie naar de Suprabazar gereden. Dat laatste was een suggestie van oma, om daar dan toch een paar slippertjes te vinden. En jawel hoor, ze hadden er effectief! Je bent soms toch een raar kind, Wolf: je had de keuze tussen felgroen en matgrijs, en je twijfelde geen seconde: het moesten grijze zijn. Je trekt echt wel op je vader, kleintje!
Daarna zijn we doorgereden naar Zomergem, waar oma op ons wachtte (een groot woord misschien, want het duurde meer dan een half uur voor we daar weggeraakten :-p ) om samen te gaan zwemmen in de vijver van meneer Mark. Ik had ’s morgens nog getwijfeld omdat het hier in de schaduw in de wind toch wel frisjes was, maar ginder viel de wind best mee en zaten we in de volle zon, zodat het toch wel warm genoeg was. Jij vond het alvast heel leuk, zeker toen Mark met jou kwam spelen, en jullie samen op de surfplank een rondje vaarden. Je hebt ook uitvoerig aan oma je drijfcapaciteiten met je zwembandjes gedemonstreerd, maar het water bleek toch wat frisjes, en je bleef liever aan het strandje spelen met emmers en schepjes en steentjes en… Toen meneer Mark je aandacht trok op de kikkers in de vijver, was je meteen verkocht: jullie zijn ijverig naar kikkers gaan speuren op de waterleliebladeren, en jawel, je hebt er een paar gezien, tot je grote enthousiasme. Ook een bezoek aan de ezel Margrietje kon niet overgeslagen worden, maar toen Mark je even op haar rug zette, had je duidelijk gemengde gevoelens: je vond het enerzijds wel wijs en opwindend, maar aan de andere kant zat je met een bang hartje, en was je duidelijk opgelucht toen je er weer af mocht.
Al bij al was het kwart voor zeven voor we opnieuw bij oma waren, en jij had duidelijk honger: je speelde een puddinkje naar binnen, en kloeg toen dat je nog honger had, waarop oma je nog twee boterhammen heeft gesmeerd, eentje met kaas en eentje met honing.
Toen we thuis kwamen, bleek papa ook net thuisgekomen te zijn, en die gaf je nog een boterham (al dat buitenspelen had je duidelijk met een grote honger opgezadeld), stak je in bad, en daarna in bed, veel te laat eigenlijk.
Dinsdag heb je dan ook geslapen tot negen uur, en ben je daarna bij ons in bed komen spelen. Ook die vrije dag was een lekker luie dag: veel hebben we niet gedaan, behalve opnieuw buitenspelen en genieten van het mooie weer. ’s Avonds mocht je met papa in het bubbelbad, en ik weet nog niet wie daar het meest van genoten heeft, jij of je papa.
Woensdag was het school voor jou, maar uiteraard maar een half dagje. Ik ben je met de fiets komen halen, we hebben een pizza gegeten (geen van ons tweeën had zin in spaghetti) met aansluitend de restjes van jouw ingevroren verjaardagstaart, en toen moesten we met de hond op controle bij de dierenarts. Alles was gelukkig in orde, zijn staart was mooi aan het genezen 
Ondertussen was er een werkman bij ons thuis om de oude badkamer te beginnen afbreken, en dat vond jij intrigerend natuurlijk.
Nog wat later kwam nonkel Faust toe, en zijn we samen buiten gaan zitten kletsen, met een grote pot aardbeienmilkshake. Faust had zijn nieuw fototoestel bij en zocht al dan niet gewillige sujetten om foto’s van te trekken, zodat hij zijn belichting onder de knie kon krijgen. Dat resulteerde natuurlijk in een reeks foto’s van jou
Toen Faust weg was, en ook de werkman was vertrokken, zijn we nog snel naar de Delhaize getrokken, en was het vrijwel zeven uur voor we thuis waren. Toen was papa ook net thuis, hebben we samen gegeten, heb ik jou gewassen, en zat je alweer veel te laat in bed.
Donderdag was een gewone schooldag, behalve dan dat ze om vijf uur onze gesneuvelde vaatwas kwamen vervangen. Ook die werken heb jij nauwlettend in de gaten gehouden. ’s Avonds moest je alweer in bad, wegens weer pottezwart van in de opvang. Niet dat dat erg is hoor, het is alleen tijdrovend. Je had me heel lief gevraagd of je alsjeblief een beetje mocht spelen, en dus kreeg je een echt bad in plaats van het functionele inzepen en afspoelen. Resultaat: alweer veel te laat in bed :-/
Vrijdag was een dag waar je al de hele week naartoe had geleefd: verkeersdag op school! Het straatje van jouw school was afgesloten, en er was ons vriendelijk gevraagd om zoveel mogelijk met de fiets te komen, en jou ook een fiets mee te geven. Papa heeft dus jouw driewieler in de auto gezet, heeft zich in het begin van de Vroonstallestraat geparkeerd, en jij hebt het hele eind vrolijk gefietst, tot in de zaal van de kleuters, waar je moest parkeren. De brandweer stond er al, net zoals de politie met een politieboot. ’s Avonds vertelde je dat je veel had mogen fietsen buiten, dat je in de brandweerwagen had mogen zitten, en zelfs in de boot van de politie! Je ogen begonnen trouwens opnieuw te schitteren toen je het vertelde.
Vandaag begon eigenlijk niet zo goed: je was huilerig, landerig en vervelend, toen je deze morgen bij me in bed kroop. Het was amper half acht, en op die manier kon je natuurlijk de gemiste slaap van de voorbije week niet inhalen. Pas op, we hebben wel gezellig liggen knuffelen en babbelen, maar zodra we opstonden, begon je te dreinen, iets wat ik totaal niet gewoon ben van jou. Omdat we papa nog salu wilden zeggen voor hij naar Barcamp ging, kwamen we in pyama naar beneden, en mocht jij al meteen wat tv kijken, lekker onder een dekentje. Ik had gedacht dat je opnieuw in slaap zou gevallen zijn, maar na een kwartiertje of zo begon je weer te huilen: je had honger. Dan maar kleren aangedaan, en jou twee sandwichen gegeven, en het werd meteen duidelijk: het slechte humeur was volledig aan de honger te wijten! Naarmate het ontbijt vorderde, ging jouw humeur in stijgende lijn omhoog, tot je weer zat te lachen en te tateren als gewoonlijk.
Daarna mocht je wat tv kijken, iets wat je toch nooit echt lang volhoudt, omdat je begint te spelen met vanalles en nog wat. Ik voelde me niet schitterend en was onder een deken gekropen in de zetel, en toen ik een uurtje later wakker werd, had jij een compleet huis rond mij gebouwd met kussens en beestjes en ander speelgoed.
De zalmspaghetti ’s middags ging opnieuw vlot binnen, we hebben de bloemen buiten water gegeven en een hoop was opgehangen, Vallery en Marc die iets kwamen afgeven een kop koffie ingeschonken, en uiteindelijk samen het aquarium ververst. Dat was al màànden nodig, maar ik kon er maar niet aan beginnen. Het heeft amper een uurtje geduurd, waarna we ons nog hebben moeten haasten om op tijd in de Lidl te zijn voor de boodschappen. Daar hebben we trouwens pindakaas gekocht: je had dat woordje ergens opgepikt op school, wist niet wat het was, en had je huisje achter de zetel dan maar ‘pindakaas’ gedoopt. Ik heb het je dan uitgelegd, en vanavond laten proeven. Je vindt het maar niks, en ik mocht het opeten, zei je.
Al bij al zat je vandaag eens op tijd in je bedje, kwart over zeven, en heb je amper nog een kwartiertje liggen babbelen. Want dat doe je de laatste tijd opnieuw: je kan in je bed nog gemakkelijk een half uur liggen zingen, babbelen, spelen met je beestjes, verhaaltjes verzinnen… Dat draagt natuurlijk niet bij tot jouw vereiste twaalf uren slaap, sproetie!