In de voormiddag zijn we alledrie lekker lui geweest, en hebben we gewoon binnengezeten, gelezen en gespeeld. Koken hoefde ook al niet echt, omdat we een ganse hoop eten hadden meegekregen van omaly. Jij bent wel met papa om brood geweest, samen op de fiets. Ik had de indruk dat jullie dat allebei wel leuk vonden, vooral dan het feit dat je nog een snoepje had gekregen ook.
Daarna is papa naar kantoor getrokken om daar ongestoord een beetje te kunnen werken. Hier thuis is hij te snel afgeleid door alles wat wij zeggen en doen.
Gisteren was het al bij al wel mooi weer, zodat we ongelofelijk veel buiten hebben gezeten. Ik heb de teakhouten bank, die volledig bemost was, afgeschrobd met een speciaal bijtend product, terwijl jij vrolijk aan het spelen was, en af en toe kwam helpen om een geschrobd stuk af te spoelen met de tuinslang. Toen ik heel even naar binnen ging om iets te halen, hoorde ik plotseling een groot gehuil. Ik spurtte naar buiten, en jij kwam me huilend tegemoet: je was gevallen met je hoofd tegen de bank! De zijkant naast je oog werd al helemaal blauw, terwijl er ook een ganse rode streep te zien was. Toch hield je vrij snel op met huilen, blijkbaar deed hiet niet zo erg pijn. Ik heb je meteen een zakje ijs gegeven, gewikkeld in een handdoek, en zo heb je rustig wat tv zitten kijken. De streep is ondertussen helemaal rood geworden, het lijkt wel alsof het verbrand is. Dat zou wel eens van dat bijtende product kunnen zijn. Ik hoop alleen dat het geen litteken vormt…
’s Avonds werd je nog eens vakkundig afgespoeld, en daarna je bedje binnen, want je was steendood.
Dat was ook te merken deze morgen: pas om acht uur werd je wakker, tot mijn grote vreugde. Papa was tegen dan al lang vertrokken richting kantoor. Wij hebben samen nog een uurtje liggen spelen in bed, wat trouwens tegenwoordig ook altijd het voorlezen van een verhaaltje uit de strips van Gert en Samson inhoudt. Die zijn niet echt kort, en het verwondert me dan ook telkens weer dat je toch wel tien minuten stil kan liggen luisteren en kijken.
Omdat ik nog koekebrood overhad van zaterdag, had ik je beloofd dat, als je flink zou slapen, ik verloren brood ging maken, of boterhampannenkoeken, zoals jij ze noemt. Dat was je overduidelijk niet vergeten, zodat ik deze morgen rond kwart over negen boterhamkoeken stond te bakken. Ik moet zeggen, ze gingen vlot binnen :-p
Vandaag was het eigenlijk al een pak vroeger warm buiten, zodat ik maar de teak bank ben beginnen inoliën. Jij was teleurgesteld dat je niet mee mocht helpen, maar was al snel weer aan het spelen buiten. Toch was je op een bepaald moment verdwenen, zodat ik even ging kijken: je was met de hond naar binnen gegaan en zat rustig te spelen met Noah en zijn boot vol beestjes 
De zon was ondertussen toch weg, dus erg vond ik dat niet.
Straks nog samen met de fiets om brood. Toch maar een dikke pull aandoen, medunkt.