Bah, alweer veel te lang geleden. Ze zouden echt eens een paar extra uren in een dag moeten inlassen, liefje, dan zou het allemaal wat vlotter gaan :-p
Woensdag twee weken geleden is Geert dus opnieuw langsgekomen. Tegen dat ik je ging afhalen van school had hij l een groot deel van het plafond geschilderd, en ik was al volop bezig met het naaien van zijn kilt in ruil daarvoor. Toen jij thuiskwam, hebben we eerst samen gekookt, gegeten, en dan is hij verder gaan schilderen, terwijl jij naar tv keek en een beetje rustig in de zetel zat - je equivalent van een namiddagslaapje. Ik kon ondertussen verder rustig aan die kilt werken, en rond een uur of vier was alles klaar: plafond geschilderd (op een paar randjes na, die ik nog steeds moet afwerken) en kilt klaar. Jij was al helemaal enthousiast: je kamertje begint meer en meer vorm te krijgen. Volgende week woensdag komen ze jouw meubels leveren, en Geert zal wellicht (in ruil voor het afwerken van een pijlenkoker en zo) komen helpen om alles in elkaar te zetten. Op die manier blijft het voor mijn kapotte armgewrichten werkbaar, en is het nog amusant ook.
Jij wacht er vol ongeduld op: regelmatig vraag je me wanneer je ‘doranje kamer’ zal klaar zijn, en dan moet ik je telkens weer vertellen dat je bedje nog niet klaar is, en dat de meneer het nog niet kan komen brengen. Daar neem je dan weer voor eventjes vrede mee.
Het daaropvolgende weekend was lekker rustig: zaterdag ben jij met papa boodschappen gaan doen, hebben we ’s namiddags wat in de tuin gewerkt samen, en hebben we al bij al eigenlijk niet zoveel gedaan.
Zondag mocht jij, na het uitgebreide ontbijt met koffiekoeken, mee gaan stemmen in jouw schooltje. Het was de bedoeling dat we te voet gingen, maar toen merkte papa dat hij zijn identiteitskaart op kantoor vergeten was, en mochten we nog samen met de auto de stad in om die op te halen. Jammer genoeg had hij dat nogal laat gezien, zodat er geen tijd meer was om nog in het centrum rond te lopen.
Jij vond het leuk je school in andere omstandigheden te zien, en je hebt me bijzonder goed geholpen bij het stemmen: je gaf de nodige papieren af, nam de stembrieven in ontvangst, ging met me mee het stemhokje binnen, en als ik je niet had tegengehouden, had je nog een krabbel op mijn stembrief gezet ook :-p Trots stak je ze daarna in de stembussen, onder goedkeurend geknik en gelach van de leden van het stembureau.
Daarna zijn we samen beginnen koken: stoverij op zijn Gents 
Je vond het overduidelijk lekker, vooral dan de chocomousse die ik gemaakt had voor daarna. Ik dacht dat je met een paar hapjes wel genoeg zou hebben, maar helemaal alleen at je een ganse pot uit, kleine vreetbeer.
Na het eten moest ik door: ik was reserve bijzitter voor één van de telbureau’s. Gelukkig waren alle eigenlijke bijzitters er, zodat ik na een uurtje alweer thuis was. Jouw enthousiaste verwelkoming doet toch keer op keer deugd, snoetie. We hebben dan samen wat gelezen en in de zetel gezeten, en zijn daarna op wandeling vertrokken. Lang was dat niet, jij bleek moe, maar dat hadden we ook niet verwacht. Het was meer dan voldoende om even van het lekkere weer te genieten en een frisse neus te halen. Het was wel leuk om voor één keertje weer samen te eten op zondagavond: er was geen koorrepetitie, vandaar.
Op maandag had jij een vrije dag, een pedagogische studiedag, terwijl papa en ik natuurlijk wel moesten werken. Omaly en bompa zijn dan maar ingesprongen, en jij keek daar natuurlijk wel naar uit
De rest vertel ik je straks nog wel, ik ga je nu eerst afhalen van school, waarna we nog moeten koken.