Dag snoetje van me 
Je ligt rustig te slapen, en ik hoop dat je even grondig slaapt als gisteren. De laatste tijd durf je ons weer geregeld wakker maken omdat je wellicht nachtmerries of zo hebt. We geven je dan een glaasje water, een dikke knuffel, stoppen je weer in, en je slaapt verder. Jammer genoeg herhaalt dat scenario zich soms een paar keer per nacht, zodat onze nachtrust eraan is voor de moeite.
Donderdag heb je heerlijk buitengespeeld, nadat ik je van school ben komen afhalen met de fiets. Je was doodop, en daarom had ik al rond half zeven, terwijl we zaten te eten, even naar oma gebeld om te zeggen dat ze wat vroeger moest komen. Ze ging namelijk op jou babysitten terwijl ik gaan roleplayen was. Zoals jij zat te suffen tijdens je eten, dacht ik dat je niet eens kwart over zeven ging halen. Na het eten zijn we echter boven in mijn kamer verzeild, en daar bleek je plots weer energie te over te hebben. Je sprong op het bed, sprong boven op mij, speelde dat de krokodil er was, las me een boekje voor, deed alsof je een kleine baby was en kroop de hele kamer rond op je knietjes… Kortom, je amuseerde je kostelijk en was duidelijk weer klaarwakker. Dat was ook nog steeds het geval toen oma rond half acht boven verscheen, tot haar grote verbazing. We hebben jou dan maar samen gewassen in de badkamer, want je was pottezwart. Ik ben eerlijk gezegd blij dat ik tot hiertoe je kleren proper krijg: als de staat van je kleren een graadmeter is van hoe leuk het is op school, wel, dan amuseer jij je te pletter! Ik ben er rond acht uur vanonder gemuisd, en oma heeft je dan tegen half negen in je bed gelegd, ruim een uur later dan dat ik geschat had. En toch wil je nog steeds niet slapen overdag :-p
Vrijdag moest je opnieuw in de opvang blijven, terwijl ik in de namiddag ging verder werken aan mijn mozaiek. Erg vond je dat niet, je houdt wel van de speeltuin. Toch ben je altijd weer - behalve die ene fameuze keer - uitzinnig blij als je me ziet, knuffelt, danst en springt, en neemt mijn hand vast om niet meer los te laten. Ik kwam je halen met de fiets, en net toen we onze straat infietsten, zagen we Delphine afkomen met Marthe aan de hand en Victor in de buggy. Volgens haar was Marthe al dagen aan het zagen om te mogen komen schommelen bij Wolf, en ze waren op weg naar ons. Mooi zo Jullie hebben heel enthousiast samen gespeeld: eerst buiten, en toen ik daarna Delphine het huis toonde, gingen jullie ons hand in hand voor. Jullie gingen zelfs hand in hand de trap op, tot helemaal boven, en toen wij wat later boven arriveerden, hadden jullie allebei je sandaaltjes uitgedaan, en zat je te spelen en te springen op ons bed. Je genoot er duidelijk van Marthe op sleeptouw te nemen. Wat later hebben jullie nog samen op de schommel gezeten, en op de glijbanen gespeeld. Je was alleen wat te overijverig: jij was al de glijbaan opgeklommen, had je boven neergezet en omgedraaid naar Marthe, stak je hand uit naar haar om haar te helpen, en zij liet dus een handje los om die van jou te grijpen. Resultaat: boem patat (zoals jij het zo mooi noemt), en Marthe die huilend beneden in het gras lag. Ze had zich niet echt pijn gedaan, was eerder sterk verschoten, en wilde daarna dus alleen nog maar schommelen :-p
Tegen zeven uur gingen ze naar huis en liepen wij even mee omdat ik nog iets nodig had uit de apotheek. Het kwam er op neer dat het al dik na zevenen was voordat we konden beginnen eten, en je had echt wel honger. Papa heeft je trouwens dit weekend geleerd dat je buik, als je honger hebt, raowr doet. Je grolt dan actief mee als we luisteren, en daarnet vertelde je me aan tafel dat je genoeg had: je buikje deed niet meer raowr.
Vrijdag zat je dus weer laat in bed, maar had je op die manier toch papa nog gezien: die kwam net thuis toen ik je ging beginnen wassen, en hij heeft dat dan overgenomen. Je had hem de hele week amper gezien, zó druk is het momenteel bij Netlash. Jammer genoeg ben jij bij mij doorgaans een hele lieve jongen, maar begin je zodra papa thuiskomt te dreinen en te huilen en zo zijn hele aandacht op te eisen. Zo ook vrijdagavond: je werd echt lastig, en ik vond dat zo verschrikkelijk jammer, aangezien je zo lief met mij had gespeeld.
Zaterdag hebben we vrij lang geslapen, en hebben papa en jij vooral veel gespeeld. We zijn ook nog even langs het nieuwe Aldifiliaal hier in Wondelgem gereden, kwestie van middageten te hebben.
Na het eten is er even een rustig moment geweest, en toen zijn we maar naar de Colruyt getrokken: ik moest niet zo heel veel hebben, maar wel de bedrand voor jou die ik via Collishop had besteld, en het dito strijkijzer, want het oude had de geest gegeven. Je andere meubels zijn er nog niet, maar je zal tenminste al niet meer uit een bed kunnen vallen :-p
Daarna heb ik buiten opnieuw, net zoals eerder deze week, een waskuip gevuld met warm water, en heb jij heerlijk buiten gespeeld. Lang heeft het deze keer niet geduurd: je was gewaarschuwd dat je maar één portie water kreeg, en je hebt voortdurend de bloemen lopen water geven en met je gietertje je glijbaan nat gegoten, net zolang tot al je water op was. Toen ben je maar binnen komen spelen, lekker rustig, en zijn we begonnen de logeerkamer uit te legen. Jij vond het heerlijk dat de tafel moest schoongemaakt worden, en hebt wel een half uur met het water zitten spelen. Resultaat was dat niet alleen jij drijfnat was, maar dat ook de hele kamer lag te drijven. Sproet! ’s Avonds werd je weer dreinerig, en zat je vrij snel in je bed.
Zondag was het half tien voor je wakker werd, en je bij ons in bed mocht spelen. Een bad wilde je niet, zodat we je maar onmiddellijk kleren hebben aangetrokken, en daarna versgebakken croissants en boterkoeken hebben gegeten. Je hebt daarin trouwens flink je best gedaan :-p
Daarop zijn we allemaal Shura gaan helpen om de logeerkamer - vanaf nu de oranje kamer gedoopt - verder leeg te halen en schoon te maken. De kasten zijn leeg en proper, alleen ligt er nog een hoop rommel op het bed. Hopelijk kan ik volgend weekend jouw plafond schilderen, zodat daarop je meubels kunnen gebracht en gemonteerd worden. Je vroeg vandaag trouwens nog een keertje om in de ‘doranje’ kamer te mogen slapen, maar begreep wel dat dat niet kon zolang er nog geen meubels in staan.
’s Middags hebben papa en ik mossels met frieten gegeten. Jij had daar duidelijk geen zin in, maar ook precies geen honger: ik had wel gedacht dat je die mossels maar niks ging vinden, maar je hebt ook amper vijf frietjes of zo gegeten. We hebben maar niet aangedrongen: het is niet dat je er onderkomen bij loopt, of dat je anders zo’n moeilijke eter bent.
Na de middag en de korte siësta die daar op zondag bij hoort, zijn we de auto ingestapt en naar het Vanbeverenplein gereden. Daar hebben we, tot jouw grote vreugde, de tram genomen naar Gent centrum. Je vond het ding vreselijk wijs, en protesteerde toen we zeiden dat we bijna moesten afstappen. Er liep, dankzij de actie Gent Fietst en de autoluwe zondag, veel volk in het centrum. We hebben wat rondgelopen, en een pannenkoek met fristi respectievelijk koffie gegeten en gedronken op de Vrijdagsmarkt. Je was tegen dan iets of wat lastig, maar dat was duidelijk de honger die sprak: de pannenkoek, maar ook de speculoosjes van bij de koffie gingen er gretig in.
Rond een uur of vijf waren we terug thuis, en jij was echt wel moe. Je hebt dan ook nog rustig wat gespeeld, en papa vertelde me dat je tegen kwart over zeven in bed lag.
Vandaag heb ik je netjes om vijf uur opgepikt op school, en het eerste wat me opviel, was dat jij je reservebroek aanhad. Toen ik je vroeg wat er gebeurd was, zei je dat je kaka had gedaan in de klas. Ik moet er dus aan denken om je een nieuwe reservebroek mee te geven morgen. Prutsje! Hier thuis hebben we eerst buitengespeeld, maar toen je rond half zeven in je speelhuisje stond, riep je me plots: je had toch wel geplast op de grond zeker! Ik heb je meteen uitgekleed en meegenomen naar boven: je was toch van het ganse weekend niet in bad geweest, dus dat was nu geen overbodige luxe. Ik denk dat je toch wel drie kwartier hebt zitten ploeteren en spelen, je hele water was koud geworden. Toch had ik nog moeite je eruit te krijgen. Het enige valabele argument waren boterhammen: het was kwart over zeven en je had nog steeds niet gegeten. Iets later zat je dus, netjes gewassen en gedroogd, een grote boterham te eten, met een pluche Cthulhu naast jou. Die heb je gekregen van Dirk en Ilse uit Spanje Uiteraard weet je nog niet waar het monster voor staat, je vindt het gewoon leuk om mee te spelen. Hij vliegt met zijn vleugeltjes, en kriebelt je daarna met zijn tentakels, en je weet niet goed of je moet schateren of bang zijn. Toch heb je hem al de hele avond meegezeuld, en had ook hij een grollende buik. Ik vind het ding heerlijk, en denk dat ik hem snel zal inpikken :-p
Uiteindelijk kreeg ik je iets na achten in bed, met enige moeite, weliswaar, want je wilde precies nog niet slapen: je deken moest andersom, je kussen lag niet goed, je wilde nog wat water… Toch weet je dat dat niet pakt bij me, en nu slaap je dus.
Liefje, ik zie je graag, weet je ?
Ik was die morgen thuisgekomen en hoorde de telefoon, en heb me naar binnen gerept. Ik was te laat voor het telefoontje, maar dacht niet meer aan de fiets. Ik kan me ook niet herinneren dat ik hem nog zien staan heb toen ik om negen uur naar school vertrok. In elk geval is hij dus gepikt vanop onze oprit, en is het voorlopig dus gedaan met de leuke fietstochtjes naar en van school