Ja liefje, vandaag was inderdaad je allerlaatste dag bij de onthaalmoeder. Je wordt echt zo snel groot…
Deze morgen heb ik je een beetje laten slapen, want je was verschrikkelijk moe, zo erg zelfs dat je door papa’s douchelawaai en alles heen hebt geslapen. Rond een uur of negen mocht je toch bij mij in bed je flesje drinken, en heb je eigenlijk vooral ‘kleine baby’ gespeeld. Blijkbaar heb je wat schrik van alle veranderingen, en wil je terug naar dat kleine molletje dat nog niks kon en moest. Rond half tien was je bij Nice, en zo te horen heb je er een prima dagje gehad.
Om half zes ging ik je ophalen, en er lag zowaar een cadeautje voor je klaar: een kleurblok en een set potloden voor op school ! Jij mocht ook cadeautjes uitdelen: een theelichtjeshouder voor Nice, en een make-up-speeldoos voor Sarah omdat zij zoveel met jou heeft gespeeld. Ik heb nog wat fotootjes genomen, we hebben nog wat staan praten, en toen hebben we afscheid genomen. Oh, je zal Nice en Sarah nog wel zien, want Sarah zit op dezelfde school als jij. Toch deed het raar… Jij besefte natuurlijk niet echt wat er aan de hand was.
Thuisgekomen wilde je meteen naar boven, want ik had je beloofd dat we samen valiezen gingen maken. We vertrekken morgen namelijk voor een lang weekend naar Center Parcs, wat jij ‘vakantie’ noemt ! Je was helemaal opgewonden, en samen hebben we een grote zak uitgezocht en er een hoop kleertjes en dergelijke in gestoken. Jij was wat moe, en wilde opnieuw ‘kleine baby’ spelen: je kroop in je zeteltje onder je favoriete handdoek, met een tuut en een knuffelbeestje uit je bed, en zat er eigenlijk meer te lachen dan wat anders. Toen ik verhuisde naar ons slaapkamer, verhuisde je uiteraard mee en kroop je in ons bed onder de dekens. Even dacht ik dat je daar misschien in slaap ging vallen, maar nee hoor, onvervaard ging je op (imaginaire) muggenjacht, wreef je je arm in met bodylotion, deed alle kastdeuren dicht en weer open, sleepte een krukje de hele verdieping door, en schaterde ondertussen dat het een lieve lust was. Honger leek je niet te hebben.
Tegen kwart voor zeven zijn we dan maar naar beneden gegaan omdat ik nu toch echt wel moest beginnen koken. Jij wilde nog steeds geen boterham, maar ging met knuffelhanddoek en beestjes en zo in de zetel naar tv kijken. Pas toen papa thuiskwam en ik de tafel wilde zetten, zei jij vol enthousiasme dat je nu ging eten. Hmm, ik had twee personen voorzien, geen drie. Vlees was er genoeg, en ik heb dan maar een blik erwtjes opengedaan, tot jouw grote vreugde. Ik weet niet waarom, maar je bent stapelgek op erwtjes, ook al heb je de grootste moeite om ervan te eten. Die kleine groene bolletjes gaan dan ook alle richtingen uit, bij voorkeur NIET in je mond :-p
Daarna werd je nog even rustig in de zetel, en vloog je je bed in. Zonder pardon. Ik moest namelijk weg. Papa vertelde me daarnet dat je toch nog op bent geweest en met hem in de zetel hebt gezeten. Je wilde niet slapen, je ging wel op vakantie slapen, zei je. Ah bon. Gelukkig slaap je ondertussen wel, en diep ook. Ik hoop alleen dat je niet te vroeg wakker bent, zodat papa en ik rustig alles kunnen inpakken en in de auto zetten zonder voortdurend een klein mormel dat ons voor de voeten loopt :-p Want je zal uiteraard helemaal niet enthousiast zijn, nee hoor. Zo kennen we je helemaal niet.