Ik geef het toe, als ik niet bezig ben met websites te maken kan ik ook wel enige uren verteren achter een goede 1st person shooter in de vorm van Half Life 2, Call of Duty 4,…
Vandaag staat er echter in het Nieuwsblad een toch wel extreem geval van computerverslaving. Een tiener uit La Louvière heeft er dagen aan een stuk World of Warcraft zitten spelen tot hij spontaan in een coma viel. Dikwijls werd de nodige slaap over boord gegooid om toch nog maar een paar uur in het leven van creatures te kruipen.
De games zijn vandaag de dag zo realistisch geworden dat je ze als echt gaat beschouwen. Van een verslaving kan ik niet spreken maar onlangs speelde ik Call of Duty 4 en je hebt echt het gevoel zelf rond te lopen in het spel om de terroristen naar niemandsland te sturen. De realiteit van de hedendaagse games in combinatie met een verslavende gameplay zorgen voor adrenaline zoals je die bij een spannende Amerikaanse TV-serie krijgt als 24. Er is één voordeel, de ontwikkelaars van games steken veel energie, geld en tijd in de games ten koste van de speeltijd. Een shooter is al snel op een paar uur tijd uitgespeeld, terwijl een seizoen 24 al wat langer duurt, …
Er zijn dan ook de games als World of Warcraft die eigenlijk oneindig zijn, je bouwt een creature en je kan rondlopen in een virtuele wereld. Als je nu deelneemt of niet aan het spel, de wereld blijft bestaan en gaat zijn gangetje. Je kan je karakter gaan opwaarderen en hoe sterker je karakter, hoe verder je geraakt in de wereld.
Je hebt dus niet veel tijd te verliezen, soms met alle gevolgen van dien dus…
Tags: pc, world of warcraft