Gisterenavond met de collega’s gaan dineren in het donker. In het begin voelde ik me niet volledig op mijn gemak, maar eens we er ff zaten, viel het al bij al wel mee. Ik had wel last met het dilemma of ik mijn ogen nu zou open houden of dichtdoen, aangezien je geen steek zag. Je ogen dichtdoen geeft zo’n aanstoot om een uiltje te vangen en je ogen open houden, is ambetant omdat ik constant probeer scherp te stellen in het ijle.
Het was in ieder geval zeer geslaagd. Hieronder een paar sfeerbeelden, let vooral op de smoelen die Bram trekt 
