Bericht geschreven op donderdag 20 september oftewel 5 weken en 4 dagen ver.
Het is moeilijk, zeer moeilijk om te zwijgen, om toch ook niets te mogen zeggen dat ik zwanger ben, zeker nu dat Lies in de periode is dat ze het wel mag zeggen tegen iedereen. ‘k Heb me in allerlei bochten moeten wringen om toch maar niets te zeggen, waarom ik geen glaasje wijn dronk, waarom ik niet veel meer wegging ( veel te moe)… . Ik zal toch wel blij zijn als iedereen het weet.
Ok, ik ben geen grote babbelaar, zoals de meesten onder jullie wel weten, maar ik ben ook niet goed in geheimen bewaren, toch niet wat mijn geheimen betreft 
.
Het is wel leuk dat we met tweeën zwanger zijn, mijn schoonzusje Lies en ik. Van haar zou het voor halverwege april, en van mij dus voor halverwege mei. We schelen dus maar een goed maandje en wie weet als Lies wat later is en ik wat vroeger… . Zo groeien we naar elkaar toe, twee bolle buikjes 
. We kunnen samen dingen doen zoals zwangerschapslessen, zwangerschapsyoga, zwangerschapszwemmen… . Niet allemaal natuurlijk, maar toch iets samen doen lijkt me toch leuk.
Ik moet er eigenlijk wel nog aan wennen dat ik mama zal worden, en ik denk Bert ook wel. Ok, ik was gestopt met de pil maar niet verwachtende dat het zo snel zou komen. Niet dat ik het erg vind hoor, ik ben zelf zeer blij. Nu maar maken dat ons huisje op tijd klaar zal zijn als den kleinen op komst is, want daar is er ook nog veel werk aan.