Als ik mijn dag moet beginnen met een fietsrit door de plensende regen dan ben ik niet meer zo lief in de omgang met andere mensen. Als ik net zoals deze morgen bij het doorkruisen van die waterplas te veel het water in mijn schoenen voel binnensijpelen is de lol er af.
Wanneer na al dat fietsplezier het eerste menselijk contact verloopt via een dialoog die begint met “Oe, ist aant regenen??”, dan kan je besluiten dat ik pissig ben.
Gelukkig beginnen mijn sokken nu al wat op te drogen en krijgt mijn haar terug het toegelaten volume. Nog een goeie maand en tis met de auto te doen, “in de zunne ip min gat”…
