Ik geloof nog steeds in de sterkte van een zelfgeschreven CMS systeem. Niet dat ik de reeds bestaande systemen minacht, maar een CMS is voor mij een kleine maar sterke basis van waaruit elk project start. Een systeem met enkele elementaire basismogelijkheden. Per project werk je dan met modules om die basis te versterken.
Elke (extra) functie heeft zo zijn doel en is bijgevolg niet overbodig en bovendien heb een naadloze integratie.
Mijn idee over een “modulair” systeem gaat nog verder: ik beschouw elke functie, basis of niet, als een module. De kern van het systeem is niets meer dan enkele sterke uitgebouwde classes. Die manier van denken opent extra mogelijkheden: per gebruiker kan je makkelijk bepalen welke modules hij of zij mag gebruiken. Per module kan je dan ook nog werken met een “action-set”. Zo kan je ook bepaalde acties binnen een module limiteren.
Het ultieme plan: het maken van een organisch cms. Een systeem dat per gebruiker statistieken bijhoudt van alle uitgevoerde acties en op basis daarvan een optimale workflow naarvoren schuift. Dat brengt mij bij twee belangrijke punten voor een CMS systeem: workflow en interface.
Ik merk dat teveel CMS systemen hun pijlen richten op extra functies en mogelijkheden, terwijl heel veel CMS systemen op lay-out’isch vlak blijven hangen in het verleden. We krijgen alsmaar meer mogelijkheden en combineren verschillende technologiën, maar een aangepaste interface en goed doordachte workflow blijven vaak uit.
Elke knop voorzien van een icoon; dat is geen goede interface. Een goede interface gaat veel verder dan iconen en flashy effecten.
Interface en workflow, twee zware woorden. Ik investeer liever in een goede interface en workflow, dan in misschien wel overbodige functies(expo 58 functies).
Toekomstmuziek of niet?