Leopard werd enkele weken geleden losgelaten en ging ondertussen al meer dan 2 miljoen keer over de toonbank. Los van cijfers en de hype die elk apple product met zich mee brengt, wil ik even mijn bevindingen formuleren over de veelbesproken look and feel.
De leopard voorganger, tiger genaamd, maakte gebruik van de aqua look and feel. Blauw primeerde, een sterke opvallend kleur. Leopard doet het tegenwoordig met heel wat minder kleur. Aqua werd ingeruild voor een donker grijs, afgewerkt met ronde hoeken en transparante menu’s. Ook het dock kreeg een opfrisbeurt en geniet van fancy reflectie.
In één ruk: de nieuwe GUI is 200% mijn ding. Een goed besturingssysteem blijft op de achtergrond waar nodig en plaatst de gebruiker meer op de voorgrond. Er zijn heel wat nieuwe snufjes bijgekomen zonder alles grafisch zwaarder te maken. Het 3D dock is recht in de roos (toch naar mijn gevoel) enkel de app-indicator stelt teleur.
Bij de presentatie van leopard zei Steve Jobs “we dropped the blue Osx background, because you guys replace it anyway”. Het draait meer en meer rond de gebruiker, wat die wil doen en wil bereiken.
Het is geen opgaande vergelijking, maar leopard doet mij denken aan de film “minority report“: De User interface van alle computers is er heel gestroomlijnd en blijft steeds op de achtergrond. Een voorbeeld van die technologie vinden jullie op bassictech.com.
Is de Leopard GUI een stap in de goede richting, of is het eerder overkill?
Update: Op the Apple Blog is net een sterk, aansluitend artikel verschenen.