Het boek “defensive design“ is al een tijdje uitgelezen, maar pas nu valt mij op hoe weinig websites correct omspringen met foutmeldingen. Er zijn ongetwijfeld heel wat fases waar het fout kan lopen op een website, maar ik wil het nu even hebben over foutieve url’s en redirects.
Twee zaken die heel storend zijn:
- Als bezoeker niet weten of de url die je invoerde fout is.
- Weten dat je iets fout invoerde, maar niet weten wat (cryptische boodschap, dead end).
Als het ergens foutloopt weten mensen graag wat er foutloopt. Geen cryptische boodschap maar wel een duidelijke omschrijving van wat er fout liep en hoe je het kan verhelpen. Vooral dat laatste, daar moet je als websitebouwer op inspelen. Als er foutmeldingen verschijnen moet je de bezoeker terug op het juiste pad helpen. Maak van error pagina’s geen doodlopend straatje maar zorg ervoor dat je de bezoeker verder kan.
Redirects
Regelmatig kom ik op websites terecht die geen foutmelding tonen, maar mij gewoon terugsturen naar de homepage. Dat zorgt alleen maar voor extra verwarring bij de bezoeker. Een tussenoplossing kan zijn: de bezoeker terugsturen naar de homepage en hem daar attent maken op zijn fout. Niet ideaal, maar het kan werken.
Dan zijn er ook nog bedrijven die meerdere domeinnamen bezitten maar mij toch uiteindelijk altijd naar domein x sturen. Zoiets voelt onwennig aan en in 9/10 gevallen voer ik de volgende keer toch opnieuw de “foute” domeinnaam in. Als je als bedrijf meerdere domeinen bezit en je forward de gebruiker, maak hem hier dan attent op - dan is de kans groter dat ik de volgende keer onmiddelijk het correcte domein ingeef.
Nog enkele bedenkingen:
- Hoe groter de website/applicatie; hoe cryptischer de foutmeldingen?
- Er van uitgaan dat bezoekers liever geen foutmeldingen te zien krijgen.
- “Waarom een errorpagina tonen als we ze kunnen terugsturen naar de frontpagina?” - het “nothing happened” syndroom.
