Stokje doorgekregen van Erlend, dus als volgt 5 dingen over mezelf die je nog niet wist: Jag taler lita svenska. Een job voor een zweeds bedrijf, een opleiding in Stockholm en daaruit volgende zweedse vriendin waren motivatie genoeg om een jaar zweeds te gaan studeren. Buiten de 4 woorden aan het begin van deze paragraaf blijft er nog weinig van over, al begrijp ik nog veel van geschreven teksten. Tot mijn 25 kon ik niet zwemmen. Wegens een jeugdig opgelopen watervrees ben ik steeds op zoek gegaan naar excuses om de zwemles te ontlopen. Dit resulteerde in een onvoldoende voor LO gedurende heel de middelbare school-periode. Na de olympische gouden medaille van Fred Deburghraeve vond ik het een nationale schande dat ik niet kon zwemmen en heb ik mijn angsten opzij gezet om het alsnog te leren. Ik ben daarna nog een tijdlang twee keer per week een kilometer baantjes gaan trekken. Ik heb bijna alle proeven meegedaan voor de politieschool en haalde 87 procent op de fysieke test. Ik ben uiteindelijk vastgelopen op het gesprek bij de psycholoog: "Jij hebt gestudeerd, een diploma op zak, de halve wereld rondgereisd. De meesten die hier komen aankloppen kunnen niks anders. Je gaat je best moeten doen om me te overtuigen van je motivatie waarom jij bij de politie wil". Blijkbaar niet hard genoeg dus. Sinds een jaar of 4 ben ik pescotariër. Die beslissing nam ik toen ik in Engeland werkte ten tijde van de gekke koeien-ziekte. Nochtans had het niets te maken met zieke beesten maar is het begonnen als een experiment om mijn energiepeil constant te houden. De laatste week van april neem ik vakantie. Ik werk dan voltijds als vrijwilliger op het filmfestival van Turnhout (Open Doek) als barman. Naast de enorm goeie sfeer, de fantastische groep vrijwilligers en een gratis filmke of 15 doe ik het voor de sociale contacten. Barman is het meest sexy beroep ter wereld afgaande op de hoeveelheid schone madammen die aan de toog komen flirten. Ik geef de bal door aan Davy.